Komunikator GT i GT+ – instrukcja dla instalatora i użytkownika

1. Przegląd

GT i GT+ to komunikatory 4G sieci komórkowej firmy Trikdis, które przekazują zdarzenia centrali alarmowej do stacji monitorowania i do aplikacji Protegus 2. Z centralą można je połączyć na dwa sposoby: bezpośrednio, do magistrali danych lub portu szeregowego centrali (w centralach DSC, Paradox, UTC Interlogix (Caddx), Texecom, InnerRange i Honeywell), albo do komunikatora linii telefonicznej dowolnej centrali (TIP/RING), który wysyła zdarzenia w formacie Contact ID, tonami DTMF. Komunikator przekazuje stacji monitorowania pełną informację o zdarzeniu (kod, partycja, strefa lub użytkownik). Aplikacją Protegus 2 użytkownik zdalnie steruje systemem i otrzymuje powiadomienia o zdarzeniach; aplikacja działa ze wszystkimi centralami obsługiwanymi przez komunikator, niezależnie od producenta centrali. Raportowania do stacji monitorowania i Protegus 2 można używać jednocześnie. Ta instrukcja została przygotowana dla komunikatorów 4G GT i GT+; różnice między obiema wersjami zestawia punkt 1.2.

1.1 Do czego służy, jak działa

• Raportuje do stacji monitorowania. Zdarzenia wysyła przez połączenie IP do programowego lub sprzętowego odbiornika Trikdis (protokół TRK8) – współpracują one z dowolnym oprogramowaniem stacji monitorowania – do odbiornika SIA DC-09 albo do odbiornika SUR-GARD (TL150). Odbiornikowi SUR-GARD przekazuje kody Contact ID otrzymane z centrali przekształcone na kody SIA; tabela konwersji znajduje się w załączniku angielskiej dokumentacji (docs.trikdis.com). Połączenie z odbiornikiem sprawdza co 30 sekund (lub w ustawionym odstępie) komunikatem PING; jeśli kanał główny zostanie przerwany, przełącza się na kanał zapasowy. Z kanałem równoległym zdarzenia trafiają jednocześnie do dwóch odbiorników. Jeśli włączona jest także usługa Protegus, zdarzenie najpierw otrzymuje stacja monitorowania, a dopiero potem aplikacje użytkowników.
• Powiadamia użytkownika. Aplikacja Protegus 2 sygnalizuje zdarzenia powiadomieniem push z osobnym dźwiękiem; użytkownik może z aplikacji uzbrajać i rozbrajać system oraz przełączać podłączone urządzenia (oświetlenie, bramę, wentylację, ogrzewanie, nawadnianie itp.). W aplikacji uprawnienia administratora, instalatora i użytkownika są różne. Oprócz Protegus 2 powiadomienia można otrzymywać także SMS-em i połączeniem telefonicznym.
• Steruje centralą bezpośrednio. Po podłączeniu do magistrali danych lub portu szeregowego komunikator widzi także stany partycji i stref centrali, a użytkownik uzbraja i rozbraja system z Protegus 2 własnym kodem klawiatury – nie jest do tego potrzebna strefa przełącznika kluczowego. GT+ można podłączyć do central DSC jednocześnie do magistrali danych (Keybus) i do zacisków TIP/RING: magistrala służy do sterowania i odczytu stanów, a zdarzenia są wysyłane z własnymi kodami Contact ID centrali (punkt 3.3.2).
• Ma własne wejścia i wyjścia. Dwa zaciski I/O o podwójnej funkcji można wykorzystać jako wejście (IN) lub jako sterowane wyjście (OUT). Wyjścia można przełączać z aplikacji Protegus 2 i poleceniem SMS. Ekspanderami iO-8 podłączonymi do magistrali RS485 można dodać kolejne wejścia i wyjścia.
• Konfiguracja. Ustawienia można zapisać do pliku i wpisać do innych komunikatorów. Są dwa poziomy dostępu: administratora stacji monitorowania i instalatora. Komunikator można konfigurować także zdalnie, a jego firmware można aktualizować zdalnie.

Budowę systemu pokazuje poniższy rysunek: centrala alarmowa jest podłączona do komunikatora, komunikator przez sieć komórkową (LTE) łączy się z internetem, a stamtąd z odbiornikiem stacji monitorowania (i jego oprogramowaniem) oraz z serwerem Protegus; użytkownik widzi system w aplikacji Protegus 2, a przez sieć komórkową może otrzymywać także SMS-y i połączenia.

• 1 centrala alarmowa („Alarm panel”)
• 2 komunikator LTE GT / GT+ („LTE communicator”)
• 3 połączenie i SMS („Call/SMS”)
• 4 internet („Internet”)
• 5 serwer Protegus („Protegus server”)
• 6 telefon z aplikacją Protegus („Phone with Protegus software”)
• 7 odbiornik stacji monitorowania („Receiver”)
• 8 oprogramowanie stacji monitorowania („Monitoring software”)
• 9 stacja monitorowania firmy ochrony („Monitoring station in security company”) – w przerywanej ramce

1.2 Wersje: GT i GT+

GT i GT+ to to samo urządzenie w dwóch wersjach: ich podłączenie, konfiguracja i działanie są niemal takie same, dlatego opisujemy je w jednej instrukcji. Różnice zestawia poniższa tabela; tam, gdzie tekst podaje dane GT+, w GT weź pod uwagę te z tabeli.

Obie wersje są produkowane z trzema rodzajami modemu; na rynek europejski (w tym polski) przeznaczona jest wersja europejska (EU). Typ modemu i wersję sprzętową znajdziesz na pasku stanu TrikdisConfig (Device, HW) i na etykiecie urządzenia.

1.3 Zgodne centrale alarmowe

Poniższe centrale można podłączyć do komunikatora bezpośrednio, przez magistralę danych lub port szeregowy. Kolumna „sterowanie bezpośrednie” pokazuje, czy użytkownik może z Protegus 2 uzbrajać i rozbrajać system własnym kodem klawiatury bez dodatkowego podłączenia; tam, gdzie nie jest to możliwe, komunikator odczytuje zdarzenia z magistrali, a do sterowania potrzebna jest strefa przełącznika kluczowego (punkt 3.4).

• Firmware central Paradox sterowanych bezpośrednio musi mieć wersję co najmniej V.4. W nowszych centralach Paradox (SP+, MG+, EVOHD+) port szeregowy może być fabrycznie zablokowany; o odblokowaniu mówi punkt 4.1.2. Centrale Spectra SP / SP+ i Magellan MG / MG+ można zamiast portu szeregowego podłączyć także do magistrali danych (Keybus) i zacisków TIP/RING razem – nie jest do tego potrzebne płatne odblokowanie (punkt 3.3.4).
• Centrale wszystkich innych producentów łączy się przez ich komunikator linii telefonicznej (TIP/RING), jeśli wysyła on zdarzenia w formacie Contact ID z wybieraniem DTMF; wtedy do sterowania potrzebna jest strefa przełącznika kluczowego.
• Który komunikator Trikdis i jakie podłączenie pasuje do twojej centrali, sprawdzisz w wyszukiwarce zgodności.

1.4 Elementy komunikatora

Płytka drukowana komunikatora znajduje się w czarnej obudowie z tworzywa; pokrywę przednią można odpiąć, a listwę zaciskową zdjąć. Na poniższym rysunku widać GT+; GT wygląda tak samo, tylko napis na obudowie to GT, a zaciski zasilania są oznaczone +12 VDC / −12 VDC.

• 1 Złącze SMA anteny komórkowej
• 2 Diody sygnalizacyjne (NETWORK, DATA, POWER, TROUBLE, BAND)
• 3 Otwór ułatwiający odpięcie pokrywy przedniej
• 4 Odłączana listwa zaciskowa do podłączeń zewnętrznych
• 5 Gniazdo USB-C do programowania
• 6 Przycisk RESET
• 7 Gniazdo karty nano-SIM

Listwę zaciskową można zdjąć: dzięki temu urządzenie można jednym ruchem odłączyć od zasilania lub uruchomić ponownie, przy podłączaniu łatwiej się nią posługiwać, a do programowania przez USB urządzenie można zanieść do komputera.

1.5 Zaciski

Na schematach podłączeń zaciski zasilania są jednolicie oznaczone +DC i −DC (w GT to zacisk +12 VDC / −12 VDC, w GT+ zacisk +12 / 24 VDC / −12 / 24 VDC), a zaciski RS485 – A RS485 / B RS485 (na urządzeniu A 485 / B 485). Opis listwy zaciskowej znajduje się także na pokrywie przedniej.

1.6 Sygnalizacja diod

Diody na pokrywie przedniej to najważniejsze narzędzie przy uruchamianiu i szukaniu usterek. Odczytuj je razem: POWER pokazuje zasilanie, NETWORK sieć, TROUBLE usterkę, a BAND typ sieci.

NETWORK – połączenie z siecią

DATA – transmisja danych

POWER – napięcie zasilania

TROUBLE – usterka

BAND – typ sieci

1.7 Dane techniczne

2. Szybkie uruchomienie w TrikdisConfig

Wszystkie ustawienia komunikatora wykonuje się programem TrikdisConfig działającym w systemie Windows – kablem USB-C lub zdalnie. W tym rozdziale opisujemy najkrótszą drogę: urządzenie konfigurujesz na biurku przed podłączeniem, a na obiekcie trzeba je już tylko podłączyć. Opisujemy, które ustawienia są potrzebne, aby komunikator wysyłał zdarzenia do stacji monitorowania i aby systemem można było sterować z aplikacji Protegus 2; szczegółowe objaśnienie ustawień zawiera rozdział 6.

2.1 Przygotowanie

1. Pobierz i zainstaluj program TrikdisConfig. Na stronie producenta (www.trikdis.com) wpisz w pole wyszukiwania: „TrikdisConfig”.

2. Otwórz obudowę komunikatora płaskim śrubokrętem: włóż śrubokręt u góry, w szczelinę obok anteny, i podważ na zewnątrz, a następnie na dole, przy otworze, w dół. Rysunek pokazuje także położenie gniazda USB-C na krawędzi płytki drukowanej.

3. Włóż kartę nano-SIM do gniazda w kierunku pokazanym na rysunku. Karta musi być aktywna, mieć usługę mobilnej transmisji danych, a jeśli to możliwe, wyłącz na niej żądanie PIN w telefonie (wtedy nie trzeba wpisywać PIN-u do urządzenia).

4. Połącz komunikator z komputerem kablem USB-C.

5. Uruchom TrikdisConfig. Program rozpozna urządzenie i otworzy okno programowania. Kliknij przycisk Read [F4] (odczyt): program odczyta bieżące ustawienia urządzenia. Jeśli poprosi o hasło, podaj 6-cyfrowy kod administratora (fabrycznie 123456) lub instalatora (fabrycznie 654321).

2.2 Połączenie z aplikacją Protegus 2

Najpierw na stronie Panel settings podaj, jak komunikator jest połączony z centralą.

Jeśli podłączasz go do wyjścia linii telefonicznej centrali (TIP/RING): w polu Communication protocol wybierz wartość AUTO (w GT drugim elementem listy jest Dual tone – tam wybierz ją).

• 1 Communication protocol – przy podłączeniu TIP/RING 2. AUTO (GT: 2. Dual tone).

Jeśli podłączasz go do magistrali danych lub portu szeregowego centrali: ustaw centralę w grupie Serial bus.

• 2 Security panel model – typ podłączonej centrali.
• 3 Remote Arm/Disarm – zaznacz, jeśli użytkownicy chcą sterować centralą z Protegus 2 własnym kodem klawiatury. Pojawia się tylko przy centralach, którymi można sterować bezpośrednio.
• 4 Security panel PC download password – do bezpośredniego sterowania centralą Paradox i Texecom hasło PC lub UDL ustawione w centrali; oba muszą być takie same.

GT+, centrala DSC na magistrali danych i zaciskach TIP/RING razem: Communication protocol ustaw na AUTO, Security panel model na typ DSC i zaznacz opcję Remote Arm/Disarm, jeśli centralą będzie się sterować z Protegus 2 (punkt 3.3.2).

Następnie na stronie User reporting, na karcie PROTEGUS Cloud, włącz połączenie z chmurą.

• 5 Enable connection – zaznacz: włącza połączenie z chmurą Protegus.
• 6 PROTEGUS Cloud access Code – kod dostępu do Protegus 2 (fabrycznie 123456). Zmień go, jeśli chcesz, aby użytkownik musiał go podać przy dodawaniu systemu do aplikacji. Ważne: jeśli później zmienisz kod w TrikdisConfig, trzeba go zmienić także w aplikacji Protegus 2.

Na koniec na stronie Network settings, na karcie SIM1, podaj dane karty.

• 7 SIM card PIN – kod PIN karty (jeśli żądanie PIN jest wyłączone, może zostać wartość fabryczna).
• 8 APN – punkt dostępu do transmisji danych operatora (zobacz niżej).
• 9 DNS 1 – podstawowy serwer nazw; fabrycznie DNS Google. Niezależnie od ustawień IP sprawdź, czy adresy DNS działają u twojego operatora.
• 10 DNS 2 – zapasowy serwer nazw (fabrycznie także Google).

APN (Access Point Name) to punkt dostępu do transmisji danych operatora komórkowego; bez niego urządzenie nie połączy się z internetem. Dokładną wartość znajdziesz na stronie operatora karty SIM. Znane APN-y operatorów europejskich prowadzimy w osobnym artykule: Ustawienie APN – lista europejskich operatorów komórkowych. Jeśli od operatora nie masz innych danych, wypróbuj APN internet: jest ogólny i działa w sieciach wielu operatorów.

Jeśli urządzenie nie raportuje do stacji monitorowania, konfiguracja jest gotowa: naciśnij przycisk Write [F5] (zapis), poczekaj na potwierdzenie i odłącz kabel USB.

2.3 Połączenie ze stacją monitorowania

Jeśli urządzenie raportuje także do odbiornika stacji monitorowania, najpierw na stronie System settings podaj identyfikator obiektu.

• 1 Object ID – identyfikator obiektu otrzymany od stacji monitorowania (6 znaków szesnastkowych, 0–9, A–F). Nie można używać FFFE i FFFF.

Na stronie Panel settings podaj sposób podłączenia centrali, jeśli nie zrobiłeś tego w punkcie 2.2: przy podłączeniu TIP/RING Communication protocol ustaw na AUTO (GT: Dual tone); przy podłączeniu do magistrali danych lub portu szeregowego wybierz w polu Security panel model typ podłączonej centrali (rysunki w punkcie 2.2).

Następnie na stronie CMS reporting, w części Primary channel (kanał główny), ustaw dane odbiornika.

• 4 Communication type – wybierz połączenie IP.
• 5 Protocol – TRK8 dla odbiornika Trikdis, DC-09_2007 lub DC-09_2012 dla odbiornika uniwersalnego, TL150 dla odbiornika SUR-GARD.
• 6 Encryption key – klucz szyfrowania ustawiony w odbiorniku.
• 7 Domain or IP – nazwa domeny lub adres IP odbiornika.
• 8 Port – numer portu odbiornika.
• 9 TCP or UDP – protokół transmisji; dopasuj go do ustawienia odbiornika.
• 10 Primary channel Backup – kanał zapasowy na wypadek awarii kanału głównego; wypełnij go tak samo, zalecamy go podać.

Na koniec na stronie Network settings, na karcie SIM1, podaj dane karty (SIM card PIN, APN, DNS 1, DNS 2), jeśli nie zrobiłeś tego w punkcie 2.2.

Na koniec konfiguracji naciśnij przycisk Write [F5] (zapis), poczekaj na potwierdzenie i odłącz kabel USB. Urządzenie jest gotowe do podłączenia. Przy podłączeniu do linii telefonicznej także tutaj trzeba włączyć i ustawić dialer centrali alarmowej, w przeciwnym razie centrala nie wyśle żadnego zdarzenia (rozdział 4).

3. Instalacja i podłączenie

3.1 Kroki instalacji

1. Zdejmij pokrywę przednią (zobacz punkt 2.1) i zdejmij listwę zaciskową.
2. Włóż kartę nano-SIM do gniazda, jeśli nie zrobiłeś tego przy uruchamianiu.
3. Wyjmij płytkę drukowaną z podstawy obudowy: otwórz zatrzask obok złącza antenowego i wyjmij płytkę (zobacz rysunek).
4. Przykręć podstawę obudowy śrubami w wybranym miejscu (na rysunku otwory na śruby zaznaczone kółkiem).
5. Włóż płytkę drukowaną z powrotem do podstawy obudowy i ponownie podłącz listwę zaciskową.
6. Przykręć antenę komórkową.
7. Załóż pokrywę przednią.

3.2 Umiejscowienie i antena

• Komunikator umieść w suchym miejscu wewnątrz budynku, najlepiej w pobliżu obudowy centrali alarmowej, aby okablowanie było krótkie.
• W metalowej obudowie sygnał komórkowy jest mocno tłumiony. Jeśli komunikator trafi do metalowej obudowy centrali, wyprowadź antenę na zewnątrz obudowy albo użyj anteny z dłuższym kablem.
• Przed ostatecznym zamocowaniem sprawdź poziom sygnału: liczba żółtych mignięć diody NETWORK w 4G musi wynosić co najmniej 3 (punkt 1.6). Jeśli jest mniejsza, poszukaj lepszego miejsca albo przejdź na czulszą antenę, którą można umieścić dalej.
• Antenę i komunikator trzymaj z dala od transformatora centrali i przewodów sieci elektrycznej.

3.3 Podłączenie do centrali alarmowej

Postępuj według tego z poniższych schematów, który pasuje do twojej centrali. Na schematach +DC i −DC to zaciski zasilania komunikatora (GT: +12 VDC / −12 VDC, GT+: +12 / 24 VDC / −12 / 24 VDC), a A RS485 / B RS485 to zaciski A 485 / B 485. Komunikator otrzymuje zasilanie z wyjścia zasilania pomocniczego (AUX) centrali, dzięki czemu przy zaniku zasilania akumulator centrali zasila także komunikator. Na schematach jest GT+; podłączenie GT jest takie samo.

3.3.1 DSC – magistrala danych (Keybus)

Magistralę Keybus centrali DSC podłącz do komunikatora czterema przewodami: RED → +DC, BLK → −DC, YEL → CLK, GRN → DATA.

3.3.2 DSC – Keybus i TIP/RING (tylko GT+)

GT+ można podłączyć do centrali DSC jednocześnie do magistrali danych i do wyjścia linii telefonicznej: oprócz przewodów Keybus połącz także zaciski centrali TIP → TIP i RING → RING z zaciskami komunikatora.

W takim przypadku Keybus służy do sterowania i odczytu stanów (zdalne uzbrajanie i rozbrajanie, stany partycji i stref), a zdarzenia wysyła dialer linii telefonicznej centrali przez zaciski TIP/RING, czyli trafiają one z własnymi kodami Contact ID centrali. Dopóki podłączenie TIP/RING działa, komunikator nie wysyła po raz drugi zdarzeń przychodzących z Keybus.

Do tego podłączenia na stronie Panel settings programu TrikdisConfig ustaw:

1. Communication protocol: AUTO.
2. Security panel model: typ centrali DSC.
3. Remote Arm/Disarm: zaznacz, jeśli użytkownicy chcą sterować centralą z aplikacji Protegus 2.

Trzeba też zaprogramować dialer linii telefonicznej centrali DSC, aby wysyłał zdarzenia – opisuje to punkt 4.1.1.

3.3.3 Paradox – port szeregowy

Do portu szeregowego centrali Paradox komunikator podłącza się zamawianym osobno kablem EX-CRP2.4: czerwony → +DC, czarny → −DC, żółty → CLK, zielony → DATA.

• przewód czerwony („R - red”)
• przewód czarny („B - black”)
• przewód żółty („Y - yellow”)
• przewód zielony („G - green”)

W nowszych centralach Paradox (SP+, MG+, EVOHD+) port szeregowy może być fabrycznie zablokowany; o odblokowaniu mówi punkt 4.1.2. W centralach Spectra SP / SP+ i Magellan MG / MG+ zamiast portu szeregowego można użyć także podłączenia z następnego punktu.

3.3.4 Paradox SP/MG – Keybus i TIP/RING

Centralę Paradox Spectra SP, SP+ oraz Magellan MG, MG+ można zamiast portu szeregowego podłączyć do jej magistrali danych (Keybus) i zacisków TIP/RING razem: +AUX → +DC, −AUX → −DC, GRN → DATA, YEL → CLK oraz TIP → TIP, RING → RING. To podłączenie korzysta z magistrali Keybus centrali zamiast portu szeregowego, dlatego nie jest do niego potrzebne płatne odblokowanie portu szeregowego Paradox.

Do tego podłączenia na stronie Panel settings programu TrikdisConfig ustaw:

1. Communication protocol: AUTO (GT: Dual tone).
2. Security panel model: 7. Paradox SP+/MG+ series KeyBus.
3. Remote Arm/Disarm: zaznacz, jeśli użytkownicy chcą sterować centralą z aplikacji Protegus 2 własnym kodem klawiatury.
4. Security panel PC download password: do sterowania bezpośredniego podaj hasło PC ustawione w centrali; oba muszą być takie same.

Centralę Paradox też trzeba zaprogramować, aby wysyłała zdarzenia do stacji monitorowania i aby można nią było sterować z Protegus 2 – opisuje to punkt 4.1.2.

3.3.5 UTC Interlogix (Caddx) – magistrala danych

Magistralę danych centrali Caddx NetworX podłącz do komunikatora trzema przewodami: POS → +DC, COM → −DC, DATA → DATA. Zaciski TIP, RING i CLK nie są potrzebne.

3.3.6 Texecom – port szeregowy

Do portu szeregowego centrali Texecom Premier / Premier Elite komunikator podłącza się zamawianym osobno kablem EX-CRP4: czerwony → +DC, czarny → −DC, niebieski → CLK, biały → DATA.

• przewód czerwony („R - red”)
• przewód czarny („B - black”)
• przewód niebieski („BL - blue”)
• przewód biały („W - white”)

3.3.7 InnerRange Inception

Komunikator otrzymuje zasilanie z wyjścia zasilania centrali Inception (VOUT + → +DC, VOUT 0V → −DC), a połączenie danych idzie z portu USB centrali, kablem Inner Range 993030USB: czarny → 0V / −DC, zielony → CLK, biały → DATA.

• przewód czarny („Black wire”)
• przewód zielony („Green wire”)
• przewód biały („White wire”)

3.3.8 InnerRange Integriti

Do portu szeregowego Port 0 centrali Integriti komunikator podłącza się kablem Inner Range INTG-996795: +DET (+13 V) → +DC, GND (5) → −DC, Rx (3) → CLK, Tx (2) → DATA.

3.3.9 Honeywell Vista – magistrala danych

Magistralę klawiatur centrali Honeywell Ademco Vista-15, Vista-20 i Vista-48 podłącz do komunikatora z zacisków centrali: 5 → +DC (+12 V), 4 → −DC, 7 → CLK, 6 → DATA.

3.3.10 Dowolna centrala – TIP/RING

Każdą inną centralę można podłączyć przez jej komunikator linii telefonicznej: zasilanie z wyjścia zasilania pomocniczego centrali (+AUX → +DC, −AUX → −DC), wyjście linii telefonicznej do zacisków TIP i RING komunikatora (TIP → TIP, RING → RING). Trzeba ustawić dialer centrali (punkt 4.2).

• 1 zaciski komunikatora linii telefonicznej centrali („Telephone line communicator terminals”)

3.4 Podłączenie strefy przełącznika kluczowego

Jeśli chcesz uzbrajać i rozbrajać centralę z aplikacji Protegus 2 w taki sposób, że wyjście komunikatora (PGM) przełącza strefę przełącznika kluczowego centrali, postępuj według tego podłączenia. Dwa zaciski I/O o podwójnej funkcji komunikatora można ustawić jako wyjścia (OUT, PGM), dzięki czemu dwa wyjścia mogą sterować dwiema partycjami systemu: strefę przełącznika kluczowego 1. partycji podłącz do zacisku 1 I/O, a 2. partycji do zacisku 2 I/O. Przy takim podłączeniu na stronie Panel settings programu TrikdisConfig odznacz Remote Arm/Disarm, zaciski na stronie IN/OUT ustaw na funkcję OUT (punkt 6.7), a w aplikacji Protegus 2 przypisz wyjścia do partycji według punktu 5.2.

Przy podłączeniu do magistrali danych lub portu szeregowego połączenie danych między centralą a komunikatorem pozostaje (komunikator odczytuje zdarzenia z magistrali), a uzbrajanie i rozbrajanie odbywa się przez strefę przełącznika kluczowego:

• 1 strefa przełącznika kluczowego 1. partycji („1-st Area”)
• 2 strefa przełącznika kluczowego 2. partycji („2-nd Area”)

Przy podłączeniu do linii telefonicznej (TIP/RING) centrala wysyła zdarzenia swoim dialerem, a uzbrajanie i rozbrajanie odbywa się tak samo przez strefę przełącznika kluczowego:

• 1 strefa przełącznika kluczowego 1. partycji („1-st Area”)
• 2 strefa przełącznika kluczowego 2. partycji („2-nd Area”)
• 3 zaciski komunikatora linii telefonicznej centrali („Telephone line communicator terminals”)

Strefa przełącznika kluczowego może być impulsowa lub dwustanowa – w aplikacji Protegus 2 trzeba ustawić ten sam tryb (punkt 5.2). O szczegółach i pułapkach uzbrajania przełącznikiem kluczowym jest osobny artykuł: Zdalne uzbrajanie przełącznikiem kluczowym z aplikacji Protegus 2.

3.5 Podłączenie wejść

Dwa zaciski I/O o podwójnej funkcji komunikatora jako wejścia (IN) można wykorzystać także do podłączenia dodatkowych czujników (np. styku sabotażowego, przycisku napadowego), niezależnie od centrali alarmowej. Do wejścia można podłączyć obwód NO, NC, NO/EOL, NC/EOL, NO/DEOL lub NC/DEOL; ustawienie fabryczne obu zacisków to wejście, NO. Typ wejścia ustawiasz na stronie IN/OUT programu TrikdisConfig, w polu Type. Wejście trzeba podłączyć między wybrany zacisk I/O a zacisk −DC (COM), zgodnie z wybranym typem.

Wejścia obsługują następujące typy obwodów: NC, NO, NC/EOL, NO/EOL, NC/DEOL, NO/DEOL. Rezystor końca linii ma wartość 2,2 kΩ. Przy pojedynczej parametryzacji (EOL) zarówno zwarcie, jak i przerwa są traktowane jako alarm; podwójna parametryzacja (DEOL) z dwoma rezystorami rozróżnia alarm i sabotaż (zwarcie lub przerwa). Ustawienie fabryczne to NO (normalnie otwarte); typ wejścia ustawiasz na stronie IN/OUT programu TrikdisConfig, zgodnie z podłączeniem.

Po naruszeniu wejścia komunikator wysyła własne zdarzenie do stacji monitorowania i do Protegus 2; kod Contact ID zdarzenia, numer partycji i strefy możesz podać na stronie IN/OUT.

Podłączenie obwodów wejściowych między punkt COM a INx: NO, NC, NC/EOL, NO/EOL oraz z wykrywaniem sabotażu NO/DEOL i NC/DEOL, z rezystorami końcowymi 2,2 kΩ; poszczególne stany (zwarcie, przerwa, 2,2 kΩ, 3,3–5,5 kΩ) objaśnia tabela w punkcie 3.5.

• T styk sabotażowy („Tamper”), sygnalizuje otwarcie obudowy czujnika

• T styk sabotażowy („Tamper”), sygnalizuje otwarcie obudowy czujnika

3.6 Podłączenie wyjścia z przekaźnikiem

Zaciski I/O jako wyjścia są wyjściami z otwartym kolektorem (OC): w stanie aktywnym zwierają podłączone obciążenie do minusa, prądem najwyżej 0,15 A, do 30 V DC. Stykami przekaźnika możesz włączać i wyłączać różne urządzenia elektryczne: jeden koniec cewki przekaźnika trafia na +DC, drugi na zacisk x I/O, a odbiornik przełączają styki przekaźnika (NC, C, NO). Używany zacisk I/O trzeba na stronie IN/OUT programu TrikdisConfig ustawić jako wyjście (OUT).

• R przekaźnik („Relay”)

Wyjścia możesz przełączać z aplikacji Protegus 2 lub poleceniem SMS (rozdział 5).

3.7 Podłączenie ekspandera iO-8

Jeśli potrzeba więcej wejść lub wyjść, do magistrali RS485 komunikatora można podłączyć maksymalnie cztery ekspandery iO-8; każdy daje 8 dodatkowych I/O o podwójnej funkcji. Zaciski A 485 i B 485 połącz z zaciskami A (RS485) i B (RS485) modułu; zasilanie zarówno komunikator, jak i ekspander otrzymują z wyjścia zasilania pomocniczego centrali (+AUX → +DC, −AUX → −DC w obu urządzeniach). Ekspander trzeba dodać i ustawić na stronie RS485 modules programu TrikdisConfig (punkt 6.8).

3.8 Włączenie i pierwsze sprawdzenie

Uruchamianie komunikatora TRIKDIS

1. Dla komunikatorów z karta SIM, wloz karte SIM do urzadzenia przed uruchomieniem.
2. Dla urzadzen z Ethernetem mozesz podlaczyc kabel Ethernetowy przed lub po uruchomieniu.
3. Do uruchomienia odlacz kabel USB i podlacz wyciagniety mostek.

Mozesz przejsc do nastepnego rozdzialu, gdy urzadzenie uruchomi sie poprawnie i nie sygnalizuje zadnych bledów.

• Dioda zasilania jest zielona
• Dioda awarii nie mruga na czerwono
• Dioda sieciowa jest zielona (jesli miga zólto, jest w porzadku)
• Jesli dioda danych nie gasnie, oznacza to, ze urzadzenie nie moze wyslac pewnego zdarzenia. Oznacza to blad polaczenia internetowego/danych.

Po podłączeniu komunikator uruchamia się razem z włączeniem zasilania centrali alarmowej. Na pokrywie przedniej powinieneś zobaczyć:

• POWER świeci na zielono – zasilanie jest odpowiednie;
• NETWORK świeci na zielono i miga na żółto – połączony z siecią; liczba żółtych mignięć to poziom sygnału: w 4G odpowiednie są 3 mignięcia; jeśli naliczysz mniej, sygnał jest słaby: poszukaj dla komunikatora innego miejsca albo użyj czulszej anteny (punkt 3.2);
• TROUBLE nie świeci.

Jeśli TROUBLE miga, liczba mignięć wskazuje przyczynę (punkt 1.6); każda inna sygnalizacja diod także oznacza jakąś usterkę, jej przyczynę znajdziesz w tabelach punktu 1.6. Jeśli żadna dioda nie świeci, sprawdź zasilanie i podłączenie.

4. Programowanie centrali alarmowej

Ustawienie centrali zależy od tego, jak ją podłączyłeś: do magistrali danych lub portu szeregowego (punkt 4.1) albo przez jej komunikator linii telefonicznej, do zacisków TIP/RING (punkt 4.2). W GT+ przy podłączeniu DSC Keybus + TIP/RING potrzebne są oba: ustawienia podłączenia do Keybus i zaprogramowanie dialera centrali (punkt 4.1.1).

4.1 Podłączenie do magistrali danych lub portu szeregowego

Tu opisujemy, jak ustawić centralę, aby komunikator odczytywał jej zdarzenia i mógł nią zdalnie sterować. Do zdalnego sterowania na stronie Panel settings programu TrikdisConfig opcja Remote Arm/Disarm musi być zaznaczona (punkt 2.2).

4.1.1 DSC

Centrale DSC PowerSeries (lista obsługiwanych modeli w punkcie 1.2) nie wymagają żadnych dodatkowych ustawień: komunikator podłączony do magistrali Keybus od razu odczytuje zdarzenia, a po zaznaczeniu Remote Arm/Disarm użytkownik uzbraja i rozbraja system z aplikacji własnym kodem manipulatora. Szczegółom sterowania bezpośredniego – stanom stref, blokowaniu stref, automatycznemu rozpoznawaniu partycji – poświęcony jest osobny artykuł: Sterowanie bezpośrednie centralami alarmowymi DSC PowerSeries.

GT+, podłączenie Keybus i TIP/RING (punkt 3.3.2): dialer linii telefonicznej centrali trzeba zaprogramować, aby wysyłał zdarzenia. Poniższa tabela dotyczy centrali DSC PowerSeries PC1616 (PC1832, PC1864). Na klawiaturze podłączonej do centrali wejdź w programowanie: [*][8][kod instalatora], a następnie podaj numer sekcji.

4.1.2 Paradox

Centrale Paradox trzeba programować tylko do sterowania bezpośredniego; do odczytu zdarzeń nie trzeba niczego ustawiać. Firmware centrali musi mieć wersję co najmniej V.4.

Do sterowania trzeba ustawić hasło PC centrali (PC password) i wpisać to samo hasło w polu System settings → Security panel PC download password programu TrikdisConfig – oba muszą być identyczne.

1. Wejdź w programowanie instalatora centrali na manipulatorze.
2. Otwórz sekcję hasła PC: w seriach MAGELLAN i SPECTRA sekcję 911, w serii DIGIPLEX EVO sekcję 3012.
3. Wprowadź 4-znakowe hasło. Hasło nie może być 0000 i nie może zaczynać się od zera.
4. Wyjdź z programowania i uruchom ponownie centralę – zmiana hasła PC zaczyna obowiązywać po ponownym uruchomieniu. Następnie wpisz to samo hasło w TrikdisConfig.

Podłączenie Keybus i TIP/RING (SP / SP+ / MG / MG+, punkt 3.3.4): centralę trzeba ponadto zaprogramować tak, aby wysyłała zdarzenia do stacji monitorowania i aby można nią było sterować z Protegus 2:

4.1.3 Texecom

Centrale Texecom Premier / Premier Elite trzeba zaprogramować zarówno do odczytu zdarzeń, jak i do sterowania: należy ustawić 4-znakowe hasło centrali o nazwie UDL passcode i wpisać to samo hasło w polu System settings → Security panel PC download password programu TrikdisConfig – oba muszą być identyczne.

Za pomocą programu Texecom Wintex: UDL passcode znajduje się na karcie Options okna Communication Options.

Z manipulatora:

1. Wprowadź 4-cyfrowy kod instalatora i naciśnij przycisk [Menu], aby wejść do menu programowania.
2. Zaraz potem naciśnij przycisk [9].
3. Naciśnij [7][6], a następnie przycisk [2] i wprowadź 4-cyfrowy UDL passcode.
4. Naciśnij przycisk [Yes], a następnie wyjdź z programowania przyciskiem [Menu].

4.1.4 UTC Interlogix (Caddx)

Firmware centrali UTC Interlogix (Caddx) NetworX musi mieć wersję co najmniej V2. Na manipulatorze centrali trzeba ustawić następujące parametry:

1. Naciśnij przyciski [*][8] i wprowadź kod instalatora (fabrycznie 9713).
2. Wprowadź numer urządzenia przypisany komunikatorowi (device address; fabrycznie 0).
3. Zaprogramuj kolejno wiersze poniższej tabeli: wprowadź lokację (location), numer segmentu, a następnie ustawienie. Przyciskiem [*] możesz wrócić do poprzedniego pola. 12345678 oznacza, że wszystkie osiem przełączników segmentu jest włączonych (na wyświetlaczu widać wszystkie cyfry).

4. Po zaprogramowaniu wszystkich wierszy naciśnij dwukrotnie przycisk [Exit], aby wyjść z programowania.

4.1.5 InnerRange

Firmware centrali InnerRange Inception musi mieć wersję co najmniej 2.3.0.3507-r0, a centrala potrzebuje połączenia z internetem. Ustawienia wprowadzasz w interfejsie WWW centrali:

1. Otwórz w przeglądarce adres https://skytunnel.com.au/inception/NUMER_SERYJNY, gdzie NUMER_SERYJNY to numer seryjny podany na pudełku centrali. Zaloguj się na konto instalatora.
2. Otwórz stronę Configuration → General → Alarm Reporting.
3. W grupie 3rd Party Device Configuration: - zaznacz opcję Enable 3rd Party Device Reporting; - w polu 3rd Party Device Type wybierz wartość Trikdis; - w polu Serial Port wybierz wartość Serial Port 1 (Plugged In, In Use By 3rd Party Device).
4. Zapisz ustawienia i wyjdź z interfejsu.

Firmware centrali InnerRange Integriti musi mieć wersję co najmniej 19.1.0.36608, a jej oprogramowanie do programowania (Integriti Professional) co najmniej 19.1.0.15396. Ustawienia wprowadzasz w oprogramowaniu do programowania centrali:

1. Dla portu szeregowego (TTL Port-0), do którego podłączony jest komunikator, wybierz protokół komunikacyjny Trikdis.
2. Format danych musi być Contact ID.
3. Ustawienia portu: 19200, 8, N, 1.
4. Zapisz ustawienia i zamknij program.

4.1.6 Honeywell Ademco Vista

Firmware centrali Honeywell Ademco Vista-20 i Vista-48 musi mieć wersję co najmniej V5.3. Ustawienia wprowadzasz na manipulatorze centrali.

Wejście w tryb programowania – na dwa sposoby:

• wprowadź kod instalatora (fabrycznie 4112), a następnie naciśnij przyciski [8][0][0]; albo
• włącz zasilanie centrali i w ciągu 50 sekund naciśnij jednocześnie przyciski [*] i [#] (działa to tylko wtedy, gdy wcześniej wyjście z programowania nastąpiło przyciskami [*][9][8]).

Ustawienia:

1. Włącz wysyłanie zdarzeń Contact ID na wyjściu radiowym dalekiego zasięgu (LRR): naciśnij przyciski [*][2][9][1][#].
2. Do zdalnego sterowania włącz użycie 2. adresu AUI (2nd AUI address): naciśnij przyciski [*][1][8][9][1][1][#].

Wyjście z programowania: naciśnij przyciski [*][9][9].

4.2 Podłączenie do linii telefonicznej (TIP/RING)

Aby centrala alarmowa wysyłała zdarzenia przez swoje wyjście linii telefonicznej, trzeba włączyć i skonfigurować jej dialer (komunikator telefoniczny). Dokładne adresy programowe znajdziesz w instrukcji instalatora centrali; istota ustawień jest u wszystkich producentów taka sama:

1. Włącz komunikator telefoniczny (PSTN) w centrali.
2. Jako numer telefonu podaj 1234 dla odbiornika stacji monitorowania – niezależnie od tego, czy komunikator jest podłączony do zacisków RING/TIP centrali, czy do linii telefonicznej. Z innym numerem zdarza się, że centrala wybiera numer, a komunikator mimo to nie otrzymuje zdarzeń: także w przypadku centrali DSC PowerSeries NEO transmisja ruszyła dopiero po zmianie numeru na 1234.
3. Tryb wybierania: DTMF (tonowy), nie impulsowy.
4. Protokół: Contact ID.
5. Identyfikator obiektu: 4-cyfrowy identyfikator otrzymany od stacji monitorowania (dla Protegus 2 nie musi być unikalny, ale dla stacji monitorowania tak).

Jeśli chcesz uzbrajać i rozbrajać centralę zdalnie za pomocą wyjścia komunikatora, strefę podłączoną do tego wyjścia trzeba ustawić w centrali jako strefę typu klucz.

Centrale DSC, Paradox, Caddx, Texecom, InnerRange i Honeywell można podłączyć do komunikatora także przez ich wyjście linii telefonicznej (punkt 3.3.10) – wtedy także w nich trzeba ustawić dialer, a sterowanie bezpośrednie nie jest dostępne.

4.2.1 Programowanie dialera Honeywell Vista

Na manipulatorze wejdź w tryb programowania instalatora i ustaw następujące pola programowe:

W centrali Honeywell Vista 48 ustaw dodatkowo następujące pola programowe:

Na końcu programowania wyjdź z trybu programowania poleceniem *99.

4.2.2 Dialer UTC Interlogix (Caddx) NX

Programowanie centrali Interlogix NX-4V2 (NX-6V2, NX-8V2), jeśli komunikator jest podłączony do zacisków TIP/RING centrali. Na klawiaturze wpisz kolejno:

5. Zdalne sterowanie aplikacją Protegus 2

Aplikacją mobilną i webową Protegus 2 użytkownik zdalnie widzi stan systemu, otrzymuje powiadomienia o zdarzeniach, może uzbrajać i rozbrajać system oraz przełączać wyjścia komunikatora. Aplikację można pobrać na Androida i iOS (Google Play, App Store) albo używać jej w przeglądarce: web.protegus.app. Zaloguj się swoją nazwą użytkownika i hasłem albo zarejestruj nowe konto.

5.1 Dodawanie urządzenia

Przed dodaniem urządzenia sprawdź:

1. Karta SIM jest aktywna i działa na niej mobilna transmisja danych; jej kod PIN jest podany w urządzeniu albo żądanie PIN jest wyłączone.
2. Na karcie User reporting → PROTEGUS Cloud programu TrikdisConfig zaznaczone jest Enable connection (punkt 6.5).
3. Dioda POWER świeci na zielono.
4. Dioda NETWORK świeci na zielono i miga na żółto (urządzenie jest w sieci).

Tworzenie systemu w aplikacji Protegus 2

1. Pobierz aplikacje Protegus 2 na swój telefon lub otwórz ja w przegladarce




2. Zarejestruj konto, jesli jeszcze tego nie zrobiles.
3. Zaloguj sie na swoje konto.
4. Na stronie glównej kliknij przycisk "+" aby utworzyc system

5. Wprowadz unikalny identyfikator urzadzenia TRIKDIS (mozesz równiez zeskanowac kod kreskowy lub kod QR aparatem telefonu), który znajdziesz
   • Na naklejce urzadzenia
   • Na pudelku z kartonu urzadzenia
   • W lewym dolnym rogu TrikdisConfig (format mozliwy do zaznaczenia i kopiowania)

6. Wprowadz nazwe systemu i wybierz strefe czasowa

7. Twój system zostal utworzony, mozesz nadal nazwac partycje i strefy w kolejnym kroku, ale mozesz to zrobic pózniej w dowolnym momencie.

8. W ostatnim kroku pojawi sie ekran glówny twojego systemu. Poczekaj, az zólta strzalka zniknie i twój system bedzie gotowy.

Unikalny identyfikator urządzenia (IMEI / Unique ID) jest podany na etykiecie urządzenia i na naklejce pudełka, pokazuje go też pasek stanu TrikdisConfig. Jeśli PROTEGUS Cloud access Code w urządzeniu nie jest fabryczny, aplikacja poprosi o niego przy dodawaniu.

5.2 Uzbrajanie i rozbrajanie wyjściem

Jeśli chcesz uzbrajać i rozbrajać centralę alarmową za pomocą wyjścia komunikatora, przez strefę typu klucz centrali, w aplikacji Protegus 2 podaj przy partycji, które wyjście nią steruje.

Ustawienie możesz wprowadzić podczas tworzenia systemu, przy dodawaniu partycji, albo później w ustawieniach systemu, przy edycji partycji. Podczas tworzenia systemu prowadzi cię kreator Protegus 2: kliknij przycisk Continue (Dalej), podaj nazwę partycji (Area name) i włącz sterowanie wyjściem PGM z aplikacji Protegus 2 – odbywa się to w poniższych krokach:

1. Wybierz (lub dodaj) partycję, którą chcesz sterować. Numer partycji musi być zgodny z tym, który centrala wysyła w zdarzeniach (partycja 1 to 1, partycja 2 to 2).
2. Włącz opcję Control with Protegus2 (sterowanie przez PGM) i w polu Assigned Output (wyjście) wybierz wyjście komunikatora (PGM1, PGM2 …). Jedno wyjście może sterować tylko jedną partycją.
3. Wybierz tryb działania: Pulse (impulsowy) lub Level (bistabilny) – ten sam, który ustawiłeś w centrali dla strefy typu klucz. Zwykle używamy trybu impulsowego; można też podać długość impulsu (domyślnie 3 s).
4. Zapisz ustawienie (Save). Przy kilku partycjach powtórz to dla każdej, z jej własnym wyjściem: w kreatorze kolejną partycję dodajesz przyciskiem Click to add an area i tak samo ustawiasz jej wyjście PGM. Gdy ustawisz wszystkie partycje, przejdź dalej w kreatorze przyciskiem Skip.

5.3 Uzbrajanie i rozbrajanie z aplikacji

1. Otwórz system w aplikacji Protegus 2. Na ekranie startowym każda partycja ma własną kartę i kłódkę: zamknięta, czerwona kłódka oznacza partycję uzbrojoną, otwarta, zielona kłódka – rozbrojoną.
2. Stuknij kłódkę partycji i wybierz żądaną operację: uzbrojenie lub rozbrojenie.
3. Jeśli aplikacja o to poprosi, wprowadź kod PIN.

Kłódka przyjmuje rzeczywisty stan na podstawie zdarzenia odebranego z centrali alarmowej; aplikacja potwierdza też na liście zdarzeń i w powiadomieniu, czy centrala wykonała operację.

5.4 Sterowanie wiadomościami SMS

Komunikatorem można sterować także poleceniami SMS. Budowa wiadomości: Hasło Polecenie Dane (oddzielone spacją). Jako hasła możesz używać kodu administratora (fabrycznie 123456) do poleceń INFO, RESET i OUTPUTx, a kodu instalatora (fabrycznie 654321) do poleceń INFO i OUTPUTx.

Wyjście można przełączać tylko wtedy, gdy na stronie IN/OUT programu TrikdisConfig dany zacisk I/O jest ustawiony jako wyjście (OUT). Z jakich numerów telefonów urządzenie ma przyjmować polecenia, możesz ograniczyć na karcie User reporting → Control by SMS (punkt 6.5).

6. TrikdisConfig – ustawienia szczegółowo

Po lewej stronie okna TrikdisConfig widać listę stron (System settings, Panel settings, CMS reporting, User reporting, Network settings, IN/OUT, RS485 modules, Event summary, Firmware), u góry pasek przycisków (Read [F4], Write [F5], Open [F8], Save [F9]), a na dole pasek stanu. Ten rozdział omawia po kolei, strona po stronie, ustawienia GT i GT+; tam, gdzie obie wersje się różnią, zaznaczamy to osobno.

6.1 Pasek stanu

Po podłączeniu urządzenia i odczytaniu go (Read [F4]) na dole okna widać najważniejsze dane urządzenia:

Po wprowadzeniu ustawień zapisujesz je w urządzeniu przyciskiem Write [F5]; przyciskami Open [F8] i Save [F9] możesz zapisać cały zestaw ustawień do pliku i wczytać go do innego urządzenia. Save [F9] zapisuje ustawienia do pliku konfiguracyjnego, a Open [F8] otwiera zapisany plik; zapisane ustawienia możesz później wczytać także do innych urządzeń, dzięki czemu szybko skonfigurujesz wiele urządzeń z identycznymi ustawieniami.

W polu Device w GT musi być oznaczenie typu GT, a w GT+ – GT+ (na rysunku GT+_M150; przyrostek literowo-cyfrowy oznacza wersję sprzętową). Po Read [F4] program odczyta i pokaże wartości ustawione w urządzeniu; potrzebne ustawienia wykonaj według poniższych opisów stron.

6.2 System settings

Strona składa się z dwóch grup: w grupie General ustawiasz identyfikatory urządzenia, w grupie Access poziomy dostępu.

• Object ID – identyfikator obiektu otrzymany od stacji monitorowania (6 znaków szesnastkowych: 0–9, A–F; nie można używać FFFE i FFFF). Obowiązkowy, jeśli urządzenie raportuje także do stacji monitorowania.
• Module ID – numer identyfikacyjny modułu.
• Time set – z którego serwera urządzenie synchronizuje zegar.

W grupie Access zarządzasz poziomami dostępu i hasłami.

Do ustawień urządzenia istnieją dwa poziomy dostępu: administrator i instalator.

• Administrator code – dostęp do wszystkich ustawień (hasło fabryczne: 123456; hasło ma 6 znaków: cyfry lub litery łacińskie).
• Installer code – dostęp, który można ograniczyć (hasło fabryczne: 654321).
• Only an administrator can restore – po zaznaczeniu przywrócenie ustawień fabrycznych może uruchomić tylko administrator.
• Allow installer to change – tutaj wskazujesz, które grupy ustawień może zmieniać instalator: Account number (identyfikator obiektu), CMS reporting, User reporting, SIM card (w urządzeniu z siecią komórkową) lub Ethernet settings (w urządzeniu z Ethernetem), Event summary.

6.3 Panel settings

Na tej stronie podajesz, jak komunikator jest połączony z centralą alarmową: grupa TLC zawiera ustawienia podłączenia do linii telefonicznej (TIP/RING), a grupa Serial bus ustawienia podłączenia do magistrali danych lub portu szeregowego. Tu są też wspólne ustawienia dotyczące obsługi zdarzeń centrali.

Grupa TLC – jeśli komunikator jest podłączony do zacisków TIP/RING centrali:

• Communication protocol – włączenie lub wyłączenie interfejsu linii telefonicznej DTMF komunikatora. GT+: 1. DISABLED (wyłączony), 2. AUTO, 3. MANUAL; GT: 1. DISABLED, 2. Dual tone. Przy podłączeniu TIP/RING wybierz wartość AUTO (GT: Dual tone).

Ustawienia pod grupą, obowiązujące przy obu sposobach podłączenia:

• Use security panel account ID – po zaznaczeniu komunikator nie używa własnego Object ID, lecz identyfikatora obiektu ustawionego w centrali i wysyłanego przez centralę.
• Wait acknowledgment from CMS – po zaznaczeniu komunikator po każdym zdarzeniu czeka na potwierdzenie odbiornika (kiss-off) i dopiero potem potwierdza zdarzenie centrali; jeśli potwierdzenie nie przyjdzie na czas, wysyła komunikat ponownie. Jeśli urządzenie nie raportuje do stacji monitorowania, pozostaw tę opcję wyłączoną.
• Dial tone frequency – częstotliwość sygnału zgłoszenia, którym komunikator komunikuje się z dialerem centrali (domyślnie 425 Hz; to standardowy sygnał zgłoszenia w większości krajów Europy, także w Polsce).

Grupa Serial bus – jeśli komunikator jest podłączony do magistrali danych lub portu szeregowego centrali:

• Event coding protocol – protokół kodowania zdarzeń (CID).
• Security panel model – typ podłączonej centrali alarmowej z listy (do podłączenia Paradox SP / SP+ / MG / MG+ Keybus + TIP/RING wybierz element 7. Paradox SP+/MG+ series KeyBus).
• Remote Arm/Disarm – po zaznaczeniu komunikator steruje centralą bezpośrednio (uzbrajanie i rozbrajanie z Protegus 2). Widoczne tylko przy centralach, którymi można sterować bezpośrednio. Do sterowania bezpośredniego trzeba ustawić także centralę według rozdziału 4.
• Security panel PC download password – do bezpośredniego sterowania centralą Paradox i Texecom hasło PC lub UDL; musi być zgodne z hasłem ustawionym w centrali, którego podanie opisuje rozdział 4.

6.4 CMS reporting

Komunikator wysyła zdarzenia do stacji monitorowania przez mobilną transmisję danych (IP). Zdarzenia mogą iść kilkoma kanałami: kanał główny i równoległy działają jednocześnie (do dwóch odbiorników naraz), a do każdego z nich należy kanał zapasowy, który zaczyna działać, gdy dany kanał zostanie przerwany. Komunikacja jest szyfrowana i chroniona hasłem; do odbioru i przekazywania zdarzeń do oprogramowania stacji monitorowania potrzebny jest odbiornik Trikdis (odbiornik programowy IPcom – Windows lub Linux –, odbiornik IP/SMS RL14 lub odbiornik wielokanałowy RM14) albo odbiornik uniwersalny obsługujący protokół DC-09 / TL150. GT i GT+ raportują do stacji monitorowania tylko kanałem IP, nie mają kanału SMS.

Primary channel – kanał główny

• Communication type – sposób połączenia z odbiornikiem: IP.
• Protocol – TRK8 (odbiorniki Trikdis), DC-09_2007 lub DC-09_2012 (odbiorniki uniwersalne), TL150 (odbiorniki SUR-GARD).
• Encryption key – klucz szyfrowania komunikatów; w komunikatorze i w odbiorniku musi być taki sam.
• Domain or IP, Port – nazwa domeny lub adres IP odbiornika i jego port.
• TCP or UDP – protokół transmisji.

Parallel channel – kanał równoległy. Oprócz kanału głównego wysyła jednocześnie do drugiego odbiornika (na przykład do lokalnej i centralnej stacji monitorowania). Jego ustawienia są takie same jak kanału głównego.

Primary channel Backup – kanał zapasowy. Przejmuje komunikację, jeśli kanał główny nie działa; jego ustawienia są takie same jak powyżej.

Na karcie Settings ustawiasz czasy i dane DC-09.

• Test period – odstęp czasu między okresowymi raportami testowymi (domyślnie 24 godziny). Raport testowy trafia jako komunikat Contact ID do stacji monitorowania i do Protegus 2.
• IP ping period – odstęp czasu między sygnałami życia (PING) na kanale IP (domyślnie 30 s). Włączasz go zaznaczeniem pola wyboru, a czas podajesz w polach minut (min) i sekund (s); jest niezbędny do nadzoru połączenia. Odbiornik nie przekazuje sygnałów PING do oprogramowania stacji monitorowania, aby go nie przeciążać; oprogramowanie dostaje komunikat dopiero wtedy, gdy odbiornik nie otrzyma sygnału PING przez trzykrotność ustawionego czasu. Jeśli na przykład okres PING wynosi 3 minuty, utrata połączenia zostanie zgłoszona po 9. minucie.
• Backup reporting after – po tylu nieudanych próbach wysłania urządzenie przełącza się na kanał zapasowy (domyślnie 2).
• Return from Backup after – po takim czasie urządzenie wraca na kanał główny (domyślnie 1 min 30 s).

DC-09 Settings (po prawej stronie karty) – wypełniasz tylko wtedy, gdy na którymś kanale wysyłasz protokołem DC-09_2007 lub DC-09_2012; grupa pojawia się, gdy w polu Protocol któregoś kanału wybrano DC-09_2007 lub DC-09_2012:

• Object ID in DC-09 – szesnastkowy identyfikator o długości 3–16 znaków, nadaje go stacja monitorowania.
• DC-09 line No – numer linii.
• DC-09 receiver No. – numer odbiornika.

Na karcie Settings GT i GT+ w grupie DC-09 są pola Line No. (numer linii) i Receiver No. (numer odbiornika); grupa pojawia się, jeśli w polu Protocol któregoś kanału wybrano DC-09_2007 lub DC-09_2012.

6.5 User reporting

Na karcie PROTEGUS Cloud włączasz usługę Protegus, dzięki której użytkownik zdalnie nadzoruje komunikator i podłączony do niego system oraz nimi steruje; szczegóły: www.protegus.app.

• Enable connection – włącza usługę Protegus: urządzenie wymienia dane z aplikacją Protegus 2, a TrikdisConfig może się z nim łączyć zdalnie.
• PROTEGUS Cloud access Code – 6-cyfrowy kod do połączenia z Protegus 2 (fabrycznie 123456). Jeśli zmienisz go w TrikdisConfig, trzeba go zmienić także w aplikacji Protegus 2.
• Parallel reporting – po zaznaczeniu komunikaty idą jednocześnie kanałem głównym (do stacji monitorowania) i do Protegus 2.

Na karcie SMS & Call Reporting użytkownik może otrzymywać powiadomienia o zdarzeniach także SMS-em lub połączeniem telefonicznym.

• Object name – nazwa systemu; występuje w każdym SMS-ie.
• SMS language – język SMS-ów (komunikaty można wysyłać także z własnymi znakami danego języka).
• Tel numbers for SMS/Call reporting – maksymalnie 4 numery telefonów, które otrzymują SMS lub połączenie o zdarzeniach; podaj je z kodem kraju (+48…, 0048… lub 48…).
• Area name, User name, Zone name – nazwy partycji, użytkowników i stref; urządzenie używa ich w treści SMS-ów. W odpowiedniej tabeli wpisz numer partycji, użytkownika lub strefy, a obok jego nazwę.
• CID event table – dla każdego zdarzenia można ustawić, który numer otrzymuje SMS lub połączenie. Treść SMS-a i kod Contact ID zdarzeń domyślnych można zmienić, a także dodać nowe zdarzenie z opisem.

Na karcie Control by SMS ustawiasz przyjmowanie poleceń SMS: poleceniami można przełączać wyjścia i prosić o informacje o urządzeniu (polecenia opisuje punkt 5.4).

• Reply text – treść odpowiedzi na polecenie SMS: polecenie wykonane (Command done), złe hasło (Wrong password), złe polecenie (Wrong command), złe dane (Wrong data). Treści można edytować.
• Tel numbers for control by SMS – numery telefonów, z których urządzenie przyjmuje polecenia.

6.6 Network settings

Karta SIM1, grupa SIM card

• SIM card PIN – kod PIN karty. Żądanie PIN możesz wyłączyć, wkładając kartę do telefonu komórkowego i wyłączając je tam; wtedy może zostać wartość fabryczna pola.
• APN – punkt dostępu operatora (Access Point Name); bez niego urządzenie nie połączy się z internetem. Wartość znajdziesz na stronie operatora karty SIM; internet jest ogólny i działa w sieciach wielu operatorów. Znane APN-y operatorów wymienia artykuł o APN (przy karcie IoT / M2M operator podaje osobny APN, zobacz punkt 2.2).
• Login, Password – nazwa użytkownika i hasło do połączenia z internetem, jeśli operator ich wymaga.
• SIM ICCID – numer ICCID karty SIM, jeśli chcesz, aby urządzenie działało tylko z tą kartą. Jeśli ICCID włożonej karty się nie zgadza, dioda TROUBLE miga 8 razy (punkt 1.6).
• DNS 1, DNS 2 – serwery nazw (DNS, Domain Name System: podaje adres IP przypisany do nazwy domeny); są potrzebne, jeśli odbiornik podałeś w polu Domain or IP nazwą domeny, a nie adresem IP. Domyślnie publiczny DNS Google. Niezależnie od ustawień IP sprawdź, czy adresy DNS działają u twojego operatora.
• Preferred operator – kod operatora komórkowego (MCC + MNC); jeśli go podasz, urządzenie łączy się tylko z siecią wybranego operatora.
• Hard ICCID lock – po zaznaczeniu i ponownym uruchomieniu urządzenia komunikator jest ściśle powiązany z kartą SIM o podanym numerze ICCID.

Karta Connection Type – obowiązuje tylko w wersji z modemem CAT-M1 (BG95-M5): tu możesz podać, w których pasmach częstotliwości LTE ma działać modem urządzenia (Select all = wszystkie).

6.7 IN/OUT

Tu podajesz rolę dwóch zacisków I/O o podwójnej funkcji komunikatora: Off (nieużywany), IN (wejście) lub OUT (wyjście). Przy wejściu w polu Type trzeba podać także typ podłączonego obwodu (NC, NO, NO/EOL, NC/EOL, NO/DEOL, NC/DEOL).

Przy naruszeniu czujnika podłączonego do wejścia komunikator wysyła własne zdarzenie (INx_ALARM, Contact ID 130, SIA BA; przywrócenie BH), a przy naruszeniu obwodu sabotażowego – zdarzenie sabotażu (INx_TAMPER, 144, SIA TA; przywrócenie TR) do stacji monitorowania i do Protegus 2; w tabeli pojawiają się zdarzenia każdego zacisku ustawionego jako wejście. Kolumny tabeli:

• Enable – włącza wysyłanie komunikatu do stacji monitorowania i do Protegus 2.
• E/R – typ komunikatu: Event (zdarzenie) lub Restore (przywrócenie).
• CID – kod Contact ID (można go zmienić albo zostawić fabryczny).
• SIA – kod SIA (można go zmienić albo zostawić fabryczny).
• Part. – numer partycji w komunikacie.
• Zone – numer strefy w komunikacie.

6.8 RS485 modules

Ekspanderami iO-8 podłączonymi do magistrali RS485 można dodać do komunikatora kolejne wejścia i wyjścia. Podłączone ekspandery trzeba dodać na karcie Modules list.

• Module type – typ modułu podłączonego do magistrali z listy (Expander iO-8).
• Serial No – 6-cyfrowy numer seryjny modułu (na obudowie modułu i na naklejce opakowania).

Po wybraniu modułu i podaniu numeru seryjnego przejdź na kartę RS485 modules → Module: dodany moduł ma własną, numerowaną kartę (Module 1 …) ze swoimi ustawieniami.

Ekspander iO-8 – 8 zacisków I/O o podwójnej funkcji; do komunikatora można podłączyć maksymalnie cztery iO-8.

• Input Count – ile zacisków ma być wejściami (IN); pozostałe będą wyjściami (OUT). Rolę wyjść (uzbrajanie / rozbrajanie lub przełączanie urządzenia) ustawiasz bezpośrednio w aplikacji Protegus 2.
• W tabeli do usterki magistrali (BUS_FAULT, Contact ID 333) i do wejść (INPUTx, 130) możesz przypisać kod zdarzenia i przywrócenia; przy naruszeniu wejścia komunikator wysyła zdarzenie z ustawionym kodem do odbiornika stacji monitorowania i do Protegus 2. Kolumny wiersza zdarzenia (Contact ID event code) i przywrócenia (Contact ID restore code): Enable (włączenie), E/R (Event lub Restore), CID (kod Contact ID), SIA (kod SIA), Part. (partycja – automatycznie zależy od numeru porządkowego modułu: dla 1. modułu 91, dla 4. modułu 94), Zone (numer strefy).
• Object ID – dla wejścia można podać także identyfikator obiektu inny niż komunikatora (kolumna pojawia się po zaznaczeniu Show Object ID).
• Input type – typ wejścia: NO, NC lub EOL.

6.9 Event summary

Na tej stronie włączasz lub wyłączasz własne, wewnętrzne komunikaty urządzenia oraz zmieniasz ich kod Contact ID, numer partycji i strefy. Komunikatu wyłączonego tutaj urządzenie nie wysyła żadnym kanałem. Fabrycznie komunikaty są wysyłane z partycją 99 i strefą 999.

• Enable – zezwala na wysyłanie komunikatu do stacji monitorowania i do Protegus 2.
• E/R – typ komunikatu: Event (zdarzenie) lub Restore (przywrócenie) – dany wiersz oznacza wystąpienie zdarzenia lub jego przywrócenie.
• Part. – numer partycji (obszaru), który urządzenie wysyła przy zdarzeniu wewnętrznym i przy przywróceniu.
• Zone – numer strefy, który urządzenie wysyła przy zdarzeniu wewnętrznym i przy przywróceniu.
• Kod CID, partycję i strefę można zmienić przy każdym zdarzeniu; tam, gdzie istnieje przywrócenie (Restore), jego kod można podać osobno.

Na liście GT i GT+ są komunikaty COMMUNICATION, POWER, REMOTE_FINISHED, REMOTE_STARTED, START i TEST, każdy także z kodem SIA. Komunikat COMMUNICATION oznacza usterkę połączenia między centralą a komunikatorem: przy podłączeniu do magistrali danych lub portu szeregowego komunikator wykrywa ją bezpośrednio (dioda TROUBLE miga 7 razy).

6.10 Przywracanie ustawień fabrycznych

Aby przywrócić ustawienia fabryczne, kliknij przycisk Restore w grupie Default settings, w lewej dolnej części okna TrikdisConfig. Przywrócenie usuwa wszystkie ustawienia – także hasła – dlatego warto wcześniej zapisać ustawienia do pliku (Save [F9]).

Ustawienia fabryczne można przywrócić także na urządzeniu, bez komputera: przy włączonym zasilaniu naciśnij i przytrzymaj przycisk RESET na płytce drukowanej (punkt 1.4) przez 10 sekund, aż zgasną diody NETWORK, POWER i TROUBLE, a następnie zaświeci się dioda POWER. Wtedy puść przycisk: ustawienia fabryczne zostały przywrócone.

7. Zdalne programowanie

TrikdisConfig łączy się z urządzeniami Trikdis nie tylko kablem USB, ale także zdalnie, przez chmurę Protegus. Dzięki temu możesz zmieniać ustawienia już zamontowanego urządzenia bez wyjazdu na miejsce.

Do zdalnego dostępu potrzebne jest:

1. Urządzenie musi być włączone i mieć połączenie z siecią (diody POWER i NETWORK świecą na zielono; w urządzeniu z siecią komórkową dioda NETWORK miga też na żółto). W urządzeniu z siecią komórkową włożona karta SIM musi być aktywna, a jej kod PIN musi być wpisany w urządzeniu albo żądanie kodu PIN musi być wyłączone; w urządzeniu z Ethernetem kabel sieciowy (LAN) musi być podłączony, a urządzenie musi mieć dostęp do internetu.
2. Na stronie User reporting → PROTEGUS Cloud programu TrikdisConfig musi być zaznaczone Enable connection (ustaw to przez USB, przy pierwszym uruchomieniu).
3. Musisz znać unikalny identyfikator urządzenia (IMEI lub MAC – podany na pudełku i na tylnej ściance urządzenia) oraz hasło administratora lub instalatora.

Kroki:

1. Uruchom program TrikdisConfig.
2. W części Remote access, w polu Unique ID wpisz unikalny identyfikator urządzenia (IMEI lub MAC).
3. Opcjonalnie nadaj systemowi nazwę w polu System name – program ją zapamięta i następnym razem wybierzesz ją z listy rozwijanej.
4. Naciśnij przycisk Configure.
5. W otwartym oknie kliknij przycisk Read [F4] (odczyt) i podaj hasło. Po zaznaczeniu Remember password program zapamięta je na czas tej sesji.
6. Wprowadź zmiany, a następnie przyciskiem Write [F5] (zapis) wyślij je do urządzenia.

Unikalnym identyfikatorem GT i GT+ jest IMEI; jest podany na etykiecie urządzenia i na naklejce pudełka. Do zdalnego dostępu karta SIM musi być aktywna, jej kod PIN podany albo żądanie PIN wyłączone; na karcie User reporting → PROTEGUS Cloud musi być zaznaczone Enable connection (punkt 6.5); dioda POWER musi świecić na zielono, a dioda NETWORK świecić na zielono i migać na żółto.

8. Sprawdzenie działania komunikatora

Po zaprogramowaniu i podłączeniu zawsze sprawdź cały łańcuch: centrala alarmowa → komunikator → stacja monitorowania i/lub Protegus 2.

Wcześniej sprawdź, czy jest zasilanie (dioda POWER świeci na zielono) i czy jest połączenie z siecią (dioda NETWORK świeci na zielono).

1. Wywołaj zdarzenie. Uzbrój, a następnie rozbrój system z manipulatora albo przy uzbrojonym systemie narusz strefę, aby powstał alarm.
2. Sprawdź, czy zdarzenie dotarło. Zobacz, czy zdarzenie pojawiło się w oprogramowaniu stacji monitorowania i/lub na liście zdarzeń aplikacji Protegus 2 – z właściwym numerem partycji i strefy.
3. Wejścia. Narusz czujkę podłączoną do własnego wejścia komunikatora i sprawdź odpowiadające jej zdarzenie.
4. Wyjścia. Przełącz wyjście z aplikacji Protegus 2 i sprawdź, czy podłączone do niego urządzenie (przekaźnik, strefa typu klucz) rzeczywiście zadziała.
5. Zdalne uzbrajanie. Jeśli centralą można sterować zdalnie, uzbrój ją i rozbrój także z aplikacji Protegus 2.

6. Centrala DSC z podłączeniem Keybus + TIP/RING (GT+). Uzbrój system i wywołaj alarm strefy pożarowej. Stacja monitorowania musi otrzymać zdarzenie z kodem Contact ID odpowiadającym typowi strefy (na przykład E110 – alarm pożarowy), a nie jako alarm ogólny (E130).

9. Aktualizacja firmware

Firmware możesz zaktualizować samodzielnie – do nowszej wersji, a w razie potrzeby także do starszej. Po aktualizacji wszystkie ustawienia urządzenia pozostają bez zmian.

1. Uruchom program TrikdisConfig i podłącz urządzenie kablem USB albo połącz się z nim zdalnie w trybie programowania.
2. Jeśli jest dostępny nowszy firmware, program zaproponuje jego pobranie – zaakceptuj.
3. Wybierz stronę Firmware i kliknij przycisk Open firmware. Wybierz plik firmware.
4. Naciśnij przycisk Update [F12], poczekaj na zakończenie aktualizacji, a następnie w wyskakującym oknie kliknij OK. W tym czasie nie odłączaj kabla i nie przerywaj połączenia.

10. Rozwiązywanie problemów i najczęstsze pytania

Najczęstsze pytania i usterki, wychodząc od sygnalizacji diod. Jeśli odpowiedź odsyła do szczegółowego rozdziału, tam znajdziesz dokładne miejsce ustawienia.

Dioda NETWORK nie świeci – brak sieci

1. Zobacz mignięcia diody TROUBLE: 1 = brak SIM, 2 = zły PIN, 3 = brak APN, 4 = nie może zarejestrować się w sieci komórkowej, 5 = nie może zarejestrować się w sieci transmisji danych (punkt 1.6).
2. Sprawdź, czy karta SIM jest aktywna, ma usługę transmisji danych i dobrze siedzi w gnieździe.
3. Jeśli żądanie PIN jest włączone na karcie, podaj PIN na karcie Network settings → SIM1 albo wyłącz żądanie PIN w telefonie.
4. Sprawdź APN (punkt 2.2): przy karcie IoT / M2M operator podaje osobny APN.
5. Sprawdź antenę: jest przykręcona, nie jest w metalowej obudowie, poziom sygnału jest odpowiedni (dioda NETWORK miga na żółto co najmniej 3 razy; punkty 1.6 i 3.2).

Jest sieć, ale stacja monitorowania nie otrzymuje zdarzeń

Dioda DATA to najprostszy test internetu. Dioda DATA świeci, gdy w pamięci urządzenia jest komunikat oczekujący na wysłanie. Zielona dioda NETWORK mówi tylko tyle, że połączenie sieciowe zostało nawiązane – urządzenie z siecią komórkową zalogowało się do sieci operatora, a w urządzeniu z Ethernetem połączenie działa do routera – ale nie to, że urządzenie ma też dostęp do internetu. Jeśli dioda NETWORK jest zielona, a dioda DATA świeci ciągle także po zdarzeniu lub raporcie testowym, połączenie z internetem nie działa: komunikat nie może zostać wysłany. W sieci komórkowej najczęściej winny jest APN albo usługa transmisji danych karty SIM, przy Ethernecie router, zapora sieciowa (firewall) lub DNS. Jeśli dioda DATA zgaśnie, komunikat został wysłany, a połączenie danych działa prawidłowo.

1. 6 mignięć diody TROUBLE oznacza brak połączenia z odbiornikiem: sprawdź adres i port odbiornika, ustawienie TCP/UDP, protokół i klucz szyfrowania (CMS reporting).
2. Jeśli odbiornik jest podany nazwą domeny, sprawdź ustawienie DNS (Network settings → SIM1 → DNS 1, DNS 2).
3. Sprawdź, czy pakiet danych karty SIM nie blokuje potrzebnego portu (niektóre karty M2M dopuszczają tylko określone adresy).

Dioda TROUBLE miga 7 razy – brak połączenia z centralą

1. Przy podłączeniu do magistrali danych lub portu szeregowego sprawdź przewody CLK i DATA oraz to, czy w polu Panel settings → Security panel model wybrany jest typ podłączonej centrali (punkt 6.3).
2. W centrali Paradox sprawdź, czy port szeregowy nie jest zablokowany (punkt 4.1.2); w centralach Texecom i Paradox Security panel PC download password musi być zgodne z ustawionym w centrali.
3. Przy podłączeniu do linii telefonicznej dialer centrali musi być włączony, w trybie DTMF, z formatem Contact ID i podanym numerem telefonu (punkt 4.2), a Communication protocol musi być ustawiony na AUTO (GT: Dual tone).

Dioda TROUBLE miga 8 razy – niezgodność ICCID

Numer podany w polu Network settings → SIM1 → SIM ICCID nie zgadza się z ICCID włożonej karty SIM: urządzenie działa tylko z podaną kartą. Włóż z powrotem oryginalną kartę albo zmień (usuń) ICCID; przy Hard ICCID lock po zmianie uruchom urządzenie ponownie (punkt 6.6).

DSC: każdy alarm przychodzi jako alarm ogólny E130

Podłączony tylko do magistrali Keybus komunikator otrzymuje od centrali stan stref, ale nie typ strefy, dlatego każdy alarm raportuje kodem E130 (punkt 3.3.1). Jeśli stacja monitorowania oczekuje kodu odpowiadającego typowi strefy (na przykład pożar: E110): podłącz GT+ oprócz Keybus także do zacisków TIP/RING i zaprogramuj dialer centrali (punkty 3.3.2 i 4.1.1). W GT tego podwójnego podłączenia nie ma; tam własne kody centrali idą przez dialer centrali tylko przy podłączeniu TIP/RING, ale wtedy nie ma sterowania bezpośredniego, a do uzbrajania potrzebna jest strefa przełącznika kluczowego (punkt 3.4).

Paradox: port szeregowy jest zablokowany albo brak połączenia

W nowszych centralach Paradox (SP+, MG+, EVOHD+) port szeregowy może być fabrycznie zablokowany; o odblokowaniu mówi punkt 4.1.2 i artykuł Odblokowanie zablokowanego portu szeregowego w centralach alarmowych Paradox. W centralach Spectra SP / SP+ i Magellan MG / MG+ zamiast portu szeregowego można użyć także podłączenia Keybus + TIP/RING (punkt 3.3.4), do którego nie jest potrzebne odblokowanie, ale firmware komunikatora musi mieć wersję co najmniej 1.21 (rozdział 9).

Nie mogę uzbroić systemu z Protegus 2

1. Przy sterowaniu bezpośrednim Panel settings → Remote Arm/Disarm musi być zaznaczone, a centrala ustawiona według punktu 4.1 (Paradox: hasło PC, firmware V.4+; Texecom: UDL passcode; Caddx, InnerRange, Honeywell: opisane ustawienia). W tabeli w punkcie 1.3 sprawdź, czy centralą w ogóle można sterować bezpośrednio.
2. Przy uzbrajaniu przełącznikiem kluczowym (punkt 3.4) zacisk na stronie IN/OUT musi być ustawiony na OUT, strefa centrali musi być strefą przełącznika kluczowego, a w Protegus 2 wyjście musi być przypisane do partycji, w tym samym trybie co w centrali (impulsowym lub dwustanowym; punkt 5.2).
3. Protegus 2 pokazuje stan partycji na podstawie zdarzeń uzbrojenia i rozbrojenia centrali: centrala musi je raportować (Opening/Closing).

Protegus 2 nie widzi urządzenia

1. Na karcie User reporting → PROTEGUS Cloud musi być zaznaczone Enable connection.
2. Przy dodawaniu trzeba podać PROTEGUS Cloud access Code ustawiony w urządzeniu; jeśli zmieniłeś kod w TrikdisConfig, zmień go także w aplikacji.
3. IMEI wpisz dokładnie, z etykiety urządzenia lub z naklejki pudełka (albo zeskanuj kod QR).
4. Usługa transmisji danych karty SIM i APN muszą być w porządku (dioda NETWORK świeci na zielono, a dioda DATA po zdarzeniu gaśnie).

Nie mogę połączyć się zdalnie przez TrikdisConfig

1. Urządzenie musi być online (dioda NETWORK świeci na zielono, miga na żółto), a połączenie Protegus musi być włączone (Enable connection).
2. CMS reporting → Settings → IP ping period nie może być dłuższy niż 5 minut: PING utrzymuje połączenie potrzebne do zdalnego dostępu.
3. Sprawdź hasło administratora lub instalatora.

Zapomniałem hasła

Pomoże tylko przywrócenie ustawień fabrycznych (punkt 6.10): przyciskiem Restore w TrikdisConfig przez połączenie USB albo przyciskiem RESET urządzenia (przytrzymanie przez 10 sekund). Wszystkie ustawienia zostaną usunięte. Jeśli administrator zablokował przywracanie przez instalatora, przycisku Restore nie można uruchomić hasłem instalatora.

GT czy GT+ – który jest potrzebny?

Podłączenie, konfiguracja i działanie obu wersji są takie same; różnice zestawia tabela w punkcie 1.2. GT+ działa także z zasilaniem 10–32 V DC (również w systemach 24 V) i w centralach DSC obsługuje podłączenie Keybus + TIP/RING, dzięki czemu zdarzenia idą z własnymi kodami Contact ID centrali. Jeśli te funkcje nie są potrzebne, GT potrafi to samo.

Ile danych zużywa urządzenie?

Komunikaty zdarzeń i PING-i są bardzo małe; ruch zależy głównie od okresu PING i częstotliwości raportów testowych. W przeciętnym systemie domowym miesięczny ruch zwykle nie przekracza 10 MB. Dokładna wartość zależy od ustawień i jednostki rozliczeniowej operatora, dlatego przy karcie z limitem danych warto sprawdzić ruch w pierwszym miesiącu.

11. Zasady bezpieczeństwa

• Montaż i konserwację urządzeń zabezpieczających może wykonywać tylko wykwalifikowany instalator.
• Przed instalacją przeczytaj instrukcję; nieprzestrzeganie zaleceń może prowadzić do nieprawidłowego działania lub uszkodzenia urządzenia.
• Przed podłączeniem, przy każdym podłączaniu elektrycznym i przed serwisem odłącz urządzenie od zasilania.
• Modyfikacje, przeróbki i naprawy niedopuszczone przez producenta powodują utratę gwarancji.
• Przestrzegaj lokalnych przepisów o odpadach: niezdatnego do użytku urządzenia i jego części nie wyrzucaj do odpadów komunalnych. Symbol przekreślonego kosza na kółkach (WEEE) na urządzeniu oznacza, że trzeba je oddać osobno, jako zużyty sprzęt elektroniczny.

Zobacz też

• Wyszukiwarka zgodności – który komunikator Trikdis i jakie podłączenie pasuje do twojej centrali alarmowej.
• Komunikator Trikdis + centrala alarmowa DSC: krótka instrukcja dla instalatora – kroki podłączenia DSC w skrócie.
• Komunikator Trikdis + centrala alarmowa Paradox: krótka instrukcja dla instalatora – kroki podłączenia Paradox w skrócie.
• DSC Power Series NEO i komunikatory Trikdis: zgodność i rozwiązania – dlaczego NEO nie można podłączyć do magistrali danych i jakie jest rozwiązanie.
• Odblokowanie zablokowanego portu szeregowego w centralach alarmowych Paradox – odblokowanie portu szeregowego central SP+, MG+ i EVOHD+.
• Zdalne uzbrajanie przełącznikiem kluczowym z aplikacji Protegus 2 – szczegóły i pułapki uzbrajania przełącznikiem kluczowym.
• Ustawienie APN – lista europejskich operatorów komórkowych – APN-y operatorów, także dla kart IoT / M2M.
• Dokumentacja w języku angielskim: docs.trikdis.com – na stronie GT i GT+ znajduje się także tabela konwersji kodów Contact ID → SIA (załącznik). Instrukcje w serwisie docs.trikdis.com są w języku angielskim.