Komunikator G16 – instrukcja dla instalatora i użytkownika

1. Przegląd

G16 to komunikator komórkowy z bezpośrednim podłączeniem firmy Trikdis: nie łączy się z wyjściem linii telefonicznej centrali alarmowej, lecz z magistralą klawiatur lub portem szeregowym centrali. Zdarzenia odczytuje bezpośrednio z centrali – razem z numerem strefy, partycji i użytkownika – i przesyła je transmisją danych w sieci komórkowej do odbiornika stacji monitorowania oraz do chmury Protegus, do aplikacji użytkownika. Współpracuje z obsługiwanymi centralami DSC, Paradox, UTC Interlogix (Caddx), Texecom, Pyronix, InnerRange, Honeywell i Crow; w typach sterowanych bezpośrednio użytkownik uzbraja i rozbraja system z aplikacji Protegus 2 własnym kodem klawiatury, bez osobnej strefy typu przełącznik kluczowy (keyswitch). Aplikacji Protegus 2 można używać ze wszystkimi centralami alarmowymi obsługiwanymi przez G16, niezależnie od producenta. Do central innych marek, które mają tylko wyjście linii telefonicznej, przeznaczony jest komunikator G16T (TIP/RING).

1.1 Do czego służy, jak działa

• Odczytuje centralę bezpośrednio. Przez magistralę centrali każde zdarzenie trafia do komunikatora natychmiast, z własną numeracją centrali; nie trzeba ustawiać dialera centrali i nie ma wybierania w formacie Contact ID.
• Raportuje do stacji monitorowania. Zdarzenia wysyła przez połączenie IP do programowego lub sprzętowego odbiornika Trikdis (protokół TRK) – współpracują one z dowolnym oprogramowaniem stacji monitorowania – albo do dowolnego odbiornika uniwersalnego (SIA DC-09 2007/2012, SUR-GARD TL150). Odbiornikowi SUR-GARD przekazuje kody Contact ID z centrali przekształcone na kody SIA. Połączenie sprawdza domyślnie co 30 sekund (lub w ustawionym przez ciebie odstępie), a w razie błędu przełącza się na kanał zapasowy.
• Powiadamia użytkownika. Aplikacja Protegus 2 pokazuje, co się wydarzyło, w powiadomieniach push – z osobnym dźwiękiem dopasowanym do zdarzenia – i na liście zdarzeń; użytkownik może z aplikacji uzbrajać i rozbrajać system oraz przełączać podłączone urządzenia (oświetlenie, bramę, wentylację, ogrzewanie, nawadnianie itp.). Może być powiadamiany także SMS-em i połączeniem telefonicznym.
• Działa jednocześnie lub osobno ze stacją monitorowania i z użytkownikiem: można go używać tylko z Protegus 2 (bez stacji monitorowania), tylko ze stacją monitorowania albo z obiema. Jeśli ustawione są obie, zdarzenie wysyła najpierw do stacji monitorowania, a potem do użytkownika.
• Rezerwa SMS. Stację monitorowania powiadamia także SMS-em, jeśli transmisja danych w sieci operatora nie działa; może wysyłać równolegle do dwóch odbiorników, do każdego z osobnym kanałem zapasowym.
• Ma własne wejścia i wyjścia. Trzy zaciski I/O o podwójnej funkcji można wykorzystać jako wejście (czujka, sabotaż) lub jako sterowane wyjście (strefa przełącznika kluczowego, przekaźnik); wyjścia możesz przełączać z aplikacji Protegus 2 i poleceniem SMS. Wersja 4G przez magistralę RS485 może z ekspanderem iO-8 uzyskać 8 dodatkowych I/O, a z modułem W485 lub E485 komunikować się także przez WiFi lub przewodowy internet – sieć komórkowa jest wtedy drogą zapasową.

Budowę systemu pokazuje poniższy rysunek: magistrala centrali alarmowej jest podłączona do G16, G16 przez sieć komórkową łączy się z internetem, a stamtąd z odbiornikiem stacji monitorowania i z chmurą Protegus; użytkownik widzi system w aplikacji Protegus 2.

• 1 Centrala alarmowa (magistrala klawiatur lub port szeregowy)
• 2 Komunikator G16 (2G / 4G)
• 3 Połączenie i SMS do użytkownika
• 4 Transmisja danych komórkowych → internet → chmura Protegus
• 5 Telefon z aplikacją Protegus 2
• 6 Odbiornik stacji monitorowania
• 7 Oprogramowanie stacji monitorowania (stacja monitorowania firmy ochrony)

1.2 Zgodne centrale alarmowe

G16 można podłączyć do poniższych central. W typach sterowanych bezpośrednio uzbrajanie i rozbrajanie z aplikacji odbywa się kodem klawiatury; w pozostałych – strefą przełącznika kluczowego (punkt 3.4). Do bezpośredniego sterowania centralami Paradox firmware centrali musi mieć wersję co najmniej V.4; w nowszych typach Paradox (SP+, MG5050+, EVOHD+) port szeregowy jest fabrycznie zablokowany i przed użyciem trzeba go odblokować.

Centrale sterowane bezpośrednio – komunikator odbiera zdarzenia przez magistralę danych lub port szeregowy, a uzbrajanie / rozbrajanie działa bez dodatkowego okablowania:

W nowszych centralach Paradox oznaczonych * port szeregowy jest fabrycznie zablokowany; urządzenie zewnętrzne komunikuje się z nim dopiero po odblokowaniu.

Jak odblokować port szeregowy

Centrale sterowane przez strefę typu klucz – komunikator odbiera zdarzenia przez magistralę danych lub port szeregowy, a do sterowania potrzebne jest podłączenie i zaprogramowanie strefy typu klucz (punkt 3.4):

1.3 Wersje

Ta instrukcja została przygotowana dla wersji sprzętowej 4 G16, ale można jej używać także dla wersji sprzętowej 3: podłączenie, konfiguracja i działanie obu wersji są w dużej mierze takie same. Instrukcja dotyczy w równym stopniu wersji z modemem 2G, 3G i 4G. Różnice zestawia poniższa tabela; tam, gdzie tekst podaje dane wersji 4, w wersji 3 weź pod uwagę te z tabeli.

Wersja sprzętowa 4 jest produkowana z dwoma modemami:

Wersję sprzętu znajdziesz na pasku stanu TrikdisConfig (HW) i na etykiecie z tyłu urządzenia. O wprowadzeniu wersji 4 jest osobny artykuł: Nadchodzi wersja sprzętowa v4 komunikatorów GSM G16 i G16T.

1.4 Główne cechy

Połączenie z centralą alarmową

• Maksymalnie 4 przewodami (+DC, −DC, CLK, DATA) podłącza się do magistrali klawiatur centrali (DSC, Caddx, Crow, Pyronix, Honeywell) lub do jej portu szeregowego (Paradox, Texecom, InnerRange); do portu szeregowego dostępny jest fabryczny kabel (Paradox: CRP2 / CRP2B, Texecom: CRP4).
• Każde zdarzenie centrali przekazuje z pełną informacją o zdarzeniu (kod, partycja, strefa lub użytkownik); sygnalizuje przerwanie połączenia (dioda TROUBLE, zdarzenie COMMUNICATION).
• Centrale sterowane bezpośrednio można z aplikacji uzbrajać i rozbrajać kodem klawiatury; Protegus 2 pokazuje także stan stref.

Komunikacja ze stacją monitorowania

• Połączenie IP z odbiornikami Trikdis (odbiornik programowy IPcom, RL14, RM14) i z odbiornikami uniwersalnymi (SIA DC-09, TL150).
• Kanał główny, zapasowy i równoległy; zapasowe powiadomienie SMS do odbiornika SMS Trikdis (RL14, RM14, GM14).
• Szyfrowanie komunikatów AES-128; bufor zdarzeń na 60 komunikatów.

Funkcje dla użytkownika

• Aplikacja mobilna i webowa Protegus 2: powiadomienia, lista zdarzeń, uzbrajanie i rozbrajanie, przełączanie wyjść.
• Sterowanie i podstawowa konfiguracja także poleceniami SMS.
• Powiadamianie także SMS-em i połączeniem telefonicznym, na maksymalnie 4 numery telefonów.
• Wielopoziomowe uprawnienia użytkowników w aplikacji (administrator, instalator, użytkownik).

Instalacja i konfiguracja

• Ustawienia można zapisać do pliku i wczytać do innego komunikatora.
• Dwa poziomy dostępu: administrator i instalator.
• Zdalna konfiguracja i aktualizacja programem TrikdisConfig.

1.5 Elementy komunikatora

Płytka drukowana G16 znajduje się w białej obudowie z tworzywa; pokrywę przednią można zdjąć, a listwę zaciskową odłączyć. Na poniższym zdjęciu widać wersję 4G; w wersji 2G nie ma diody BAND ani zacisków A 485 / B 485.

• 1 Złącze SMA anteny GSM
• 2 Diody sygnalizacyjne (NETWORK, DATA, POWER, TROUBLE, BAND)
• 3 Otwór ułatwiający zdjęcie pokrywy przedniej
• 4 Odłączana listwa zaciskowa
• 5 Gniazdo USB Mini-B do programowania
• 6 Gniazdo karty Nano-SIM

Listwę zaciskową można zdjąć: dzięki temu urządzenie można jednym ruchem odłączyć od zasilania lub zrestartować, łatwiej się nią posługiwać przy podłączaniu, a do programowania przez USB urządzenie można zanieść do komputera.

1.6 Zaciski

Opis listwy zaciskowej jest także na pokrywie przedniej, dlatego przy podłączaniu nie trzeba zdejmować pokrywy. To, do którego zacisku centrali idą CLK i DATA, zależy od producenta – schematy podłączeń zawiera punkt 3.3.

1.7 Sygnalizacja diod

Diody na pokrywie przedniej to najważniejsze narzędzia przy uruchamianiu i szukaniu usterek. Odczytuj je razem: POWER pokazuje zasilanie, NETWORK sieć, TROUBLE usterkę, a BAND (tylko 4G) typ sieci.

NETWORK – połączenie z siecią

DATA – transmisja danych

POWER – napięcie zasilania

TROUBLE – usterka

BAND – typ sieci (tylko wersja 4G)

1.8 Dane techniczne

2. Szybkie uruchomienie w TrikdisConfig

Wszystkie ustawienia G16 wykonuje się programem TrikdisConfig działającym w systemie Windows – kablem USB lub zdalnie. W tym rozdziale opisujemy najkrótszą drogę: urządzenie konfigurujesz na biurku przed podłączeniem, a na obiekcie trzeba je już tylko podłączyć. Szczegółowe objaśnienie ustawień zawiera rozdział 6.

2.1 Przygotowanie

1. Pobierz i zainstaluj program TrikdisConfig. Na stronie producenta (www.trikdis.com) wpisz w pole wyszukiwania: „TrikdisConfig”.

2. Otwórz pokrywę przednią G16. Włóż płaski śrubokręt do otworu na górnej krawędzi pokrywy i, podważając w dół, delikatnie odepnij pokrywę przednią. Poniższy rysunek pokazuje otwieranie i położenie gniazda USB.

3. Włóż kartę nano-SIM do gniazda w kierunku pokazanym na rysunku. Karta musi być aktywna, mieć usługę transmisji danych, a jeśli to możliwe, wyłącz na niej żądanie PIN w telefonie (wtedy nie trzeba wpisywać PIN-u do urządzenia).

4. Połącz G16 z komputerem kablem USB Mini-B. USB daje wystarczające zasilanie do programowania, osobny zasilacz nie jest potrzebny.

5. Uruchom TrikdisConfig. Program rozpozna urządzenie i otworzy okno programowania. Kliknij przycisk Read [F4] (odczyt): program odczyta bieżące ustawienia urządzenia. Jeśli poprosi o hasło, podaj 6-cyfrowy kod administratora (fabrycznie 123456) lub instalatora (fabrycznie 654321).

2.2 Typ centrali i sterowanie bezpośrednie

Niezależnie od trybu pracy najpierw na stronie System settings podaj, do jakiej centrali trafi komunikator.

• 1 Security panel model – typ podłączonej centrali alarmowej z listy; od niego zależy, jak komunikator odczytuje magistralę.
• 2 Remote Arm/Disarm – zaznacz, jeśli użytkownik ma uzbrajać i rozbrajać centralę z aplikacji Protegus 2 własnym kodem klawiatury. Pojawia się tylko w typach sterowanych bezpośrednio; w pozostałych centralach uzbrajanie rozwiązuje się strefą przełącznika kluczowego (punkt 3.4) – wtedy zostaw puste.
• 3 Security panel PC download password – w centralach Paradox i Texecom hasło PC lub UDL centrali (4 znaki); musi być takie samo jak ustawione w centrali. Pole pojawia się po zaznaczeniu Remote Arm/Disarm.

2.3 Połączenie z aplikacją Protegus 2

Jeśli użytkownik ma widzieć system i sterować nim z aplikacji Protegus 2, na stronie User reporting, w zakładce PROTEGUS Cloud ustaw następujące pozycje.

• 4 Enable connection – zaznacz: włącza połączenie z chmurą Protegus.
• 5 Protegus Cloud access code – zmień fabryczne hasło 123456. To hasło trzeba będzie podać w aplikacji przy tworzeniu systemu; po utworzeniu systemu nie można go już zmienić.

Następnie na stronie SIM card podaj dane karty.

• 6 SIM card PIN – kod PIN karty (jeśli żądanie PIN jest wyłączone, może zostać wartość fabryczna).
• 7 APN – punkt dostępu do transmisji danych operatora (zobacz niżej).

APN (Access Point Name) to punkt dostępu do transmisji danych operatora komórkowego; bez niego urządzenie nie połączy się z internetem. Dokładną wartość otrzymasz od operatora karty SIM i znajdziesz ją także na stronie operatora; APN „internet” jest ogólny i działa w sieciach wielu operatorów. Znane APN-y europejskich operatorów prowadzimy w osobnym artykule: Ustawienie APN – lista europejskich operatorów komórkowych.

2.4 Połączenie ze stacją monitorowania

Jeśli urządzenie raportuje także do odbiornika stacji monitorowania, na stronie System settings podaj również identyfikator obiektu.

• 1 Object ID – identyfikator obiektu otrzymany od stacji monitorowania (4 znaki szesnastkowe, 0–9, A–F). Nie można użyć FFFE ani FFFF.
• 2 Security panel model – typ podłączonej centrali alarmowej (jeśli nie ustawiłeś go jeszcze w punkcie 2.2).

Następnie na stronie CMS reporting, w części Primary channel (kanał główny) ustaw dane odbiornika.

• 3 Communication type – wybierz połączenie IP (SMS nie jest zalecany jako kanał główny).
• 4 Protocol – TRK dla odbiornika Trikdis, DC-09_2007 lub DC-09_2012 dla odbiornika uniwersalnego, TL150 dla odbiornika SUR-GARD.
• 5 TRK encryption key – 6-cyfrowy klucz szyfrowania ustawiony w odbiorniku.
• 6 Domain or IP – nazwa domeny lub adres IP odbiornika.
• 7 Port – numer portu odbiornika.
• 8 TCP or UDP – protokół transmisji; dopasowany do ustawień odbiornika.
• 9 Primary channel Backup – kanał zapasowy na wypadek awarii kanału głównego; wypełnij go tak samo, zalecane jest jego podanie.

Zalecane jest także ustawienie Parallel channel (kanału równoległego) i należącego do niego kanału zapasowego, jeśli zdarzenia muszą otrzymywać dwa odbiorniki; w polu Backup SMS reporting number – to także jest zalecane – możesz wpisać numer telefonu odbiornika SMS Trikdis: urządzenie zaraz po pierwszym uruchomieniu wyśle na niego SMS, a później raportuje SMS-em wtedy, gdy nie działa żaden kanał IP.

Na koniec na stronie SIM card podaj dane karty, jeśli nie zrobiłeś tego jeszcze w punkcie 2.3.

• 10 SIM card PIN – kod PIN karty.
• 11 APN – punkt dostępu operatora (zobacz punkt 2.3).

Po zakończeniu ustawień naciśnij przycisk Write [F5] (zapis), poczekaj na potwierdzenie i odłącz kabel USB. Urządzenie jest wtedy gotowe do podłączenia.

3. Instalacja i podłączenie

3.1 Kroki instalacji

1. Zdejmij pokrywę przednią (zobacz punkt 2.1) i odłącz listwę zaciskową.
2. Włóż kartę nano-SIM, jeśli nie zrobiłeś tego przy uruchamianiu.
3. Wyjmij płytkę drukowaną z tylnej części obudowy: otwórz zatrzask w rogu (zobacz rysunek).
4. Przykręć tylną część obudowy wkrętami w wybranym miejscu.
5. Włóż płytkę drukowaną z powrotem do tylnej części obudowy i podłącz z powrotem listwę zaciskową.
6. Przykręć antenę GSM.
7. Załóż z powrotem pokrywę przednią.

3.2 Umiejscowienie i antena

• Komunikator umieść w suchym miejscu wewnątrz budynku, najlepiej w pobliżu obudowy centrali alarmowej, aby przewód magistrali był krótki.
• W metalowej obudowie sygnał komórkowy jest silnie tłumiony. Jeśli komunikator trafi do metalowej obudowy centrali, wyprowadź antenę na zewnątrz obudowy lub użyj anteny z dłuższym kablem.
• Przed ostatecznym zamocowaniem sprawdź poziom sygnału: liczba żółtych mignięć diody NETWORK powinna wynosić w 2G co najmniej 5, a w 4G co najmniej 3 (zobacz punkt 1.7). Jeśli jest mniejsza, poszukaj lepszego miejsca albo zmień antenę na czulszą, którą można umieścić dalej.
• Antenę i komunikator trzymaj z dala od transformatora centrali i przewodów sieci elektrycznej.

3.3 Podłączenie do centrali alarmowej

G16 łączy się z centralą maksymalnie czterema przewodami (na magistrali Caddx i Pyronix CLK nie jest używany): na zaciski +DC i −DC trafia zasilanie pomocnicze 12 V (AUX) centrali, a na zaciski CLK i DATA dwa przewody danych magistrali klawiatur lub portu szeregowego centrali. To, który zacisk centrali jest którym, zależy od producenta – podłączaj według poniższych schematów. Do central z portem szeregowym (Paradox, Texecom) dostępny jest fabryczny kabel, którego jeden koniec pasuje do złącza centrali, a drugi można podłączyć do listwy zaciskowej G16.

Po podłączeniu w polu System settings → Security panel model programu TrikdisConfig trzeba wybrać typ podłączonej centrali (punkt 2.2); u niektórych producentów potrzebne jest także ustawienie w centrali (rozdział 4).

3.3.1 DSC PowerSeries

Cztery zaciski Keybus: RED → +DC, BLK → −DC, YEL → CLK, GRN → DATA.

3.3.2 Paradox

Do portu szeregowego (SERIAL) central Paradox komunikator podłącza się fabrycznym kablem CRP2 lub CRP2B; koniec kabla od strony centrali pasuje do złącza szeregowego, a drugi koniec podłączasz do listwy zaciskowej G16. 4 piny złącza: 4 → +DC (+12 V), 3 → −DC, 2 → CLK, 1 → DATA. Kolory żył obu kabli się różnią – rysunek pokazuje przyporządkowanie kolorów dla obu kabli. Oznaczenia złącza szeregowego Paradox: AUX+ (→ +DC), GND (→ −DC), Tx (→ CLK), Rx (→ DATA).

3.3.3 UTC Interlogix (Caddx) NetworX

Trzy zaciski magistrali klawiatur: POS → +DC, COM → −DC, DATA → DATA. Zacisk CLK nie jest używany.

3.3.4 Texecom Premier / Premier Elite

Do portu szeregowego centrali komunikator podłącza się fabrycznym kablem CRP4: czerwony (R) → +DC, czarny (B) → −DC, niebieski (BL) → CLK, biały (W) → DATA.

3.3.5 Crow Runner

Magistrala klawiatur central Crow Runner 4/8 i Runner 8/16: POS → +DC, NEG → −DC, CLK → CLK, DATA → DATA.

3.3.6 Pyronix

Magistrala klawiatur central Pyronix: +AUX → +DC, −AUX → −DC, KD → DATA. Zacisk CLK nie jest używany. Po podłączeniu i skonfigurowaniu komunikatora odłącz centralę od zasilania i uruchom ją ponownie, aby zaakceptowała komunikator (punkt 4.5).

3.3.7 Honeywell Ademco Vista

Numerowane zaciski magistrali klawiatur central Vista-15, Vista-20 i Vista-48: 5 (AUX +) → +DC, 4 (AUX −) → −DC, 7 (wyjście danych, żółty) → CLK, 6 (wejście danych, zielony) → DATA.

3.3.8 InnerRange Inception i Integriti

Komunikator otrzymuje zasilanie z zacisków zasilania centrali Inception (VOUT + → +DC, 0V → −DC), a połączenie danych realizuje się z portu USB centrali kablem InnerRange 993030USB: czarny → 0V (−DC), zielony → CLK, biały → DATA. W centrali trzeba włączyć używanie portu szeregowego (punkt 4.7).

Do portu 0 (Port 0) centrali Integriti można się podłączyć kablem INTG-996795: +DET (+13 V) → +DC, GND (5) → −DC, Rx (3) → CLK, Tx (2) → DATA.

3.4 Podłączenie strefy przełącznika kluczowego

Jeśli centrala nie należy do typów sterowanych bezpośrednio albo nie chcesz używać sterowania bezpośredniego, zdalne uzbrajanie i rozbrajanie można rozwiązać strefą przełącznika kluczowego: jeden z zacisków I/O komunikatora ustawiasz jako wyjście (strona IN/OUT, punkt 6.6) i podłączasz go do strefy przełącznika kluczowego centrali. Wyjście po aktywacji zwiera strefę do COM (minusa); rezystor końcowy strefy podłącz zgodnie z typem strefy centrali. Ponieważ G16 ma trzy zaciski I/O, można obsługiwać nawet trzy partycje osobnymi wyjściami.

• Na stronie System settings programu TrikdisConfig pole Remote Arm/Disarm musi pozostać puste – obu rozwiązań nie można używać jednocześnie.
• Strefa przełącznika kluczowego może być impulsowa lub dwustanowa; w aplikacji Protegus 2 trzeba ustawić ten sam tryb (punkt 5.3).
• W wersji sprzętowej 3 dwa wyjścia (OUT1, OUT2) mogą obsługiwać dwie partycje; pole System settings → Output OUT1 & OUT2 mode musi być w położeniu Remote control (fabrycznie).

O szczegółach i pułapkach uzbrajania przełącznikiem kluczowym jest osobny artykuł: Zdalne uzbrajanie przełącznikiem kluczowym z aplikacji Protegus 2.

3.5 Podłączenie wejść

Zaciski I/O komunikatora jako wejścia mogą też odbierać sygnały z dodatkowych czujników (np. styku sabotażowego, przycisku napadowego, termostatu), niezależnie od centrali alarmowej. Wejście podłącza się między wybrany zacisk I/O a zacisk COM.

Wejścia obsługują następujące typy obwodów: NC, NO, NC/EOL, NO/EOL, NC/DEOL, NO/DEOL. Rezystor końca linii ma wartość 2,2 kΩ. Przy pojedynczej parametryzacji (EOL) zarówno zwarcie, jak i przerwa są traktowane jako alarm; podwójna parametryzacja (DEOL) z dwoma rezystorami rozróżnia alarm i sabotaż (zwarcie lub przerwa). Ustawienie fabryczne to NO (normalnie otwarte); typ wejścia ustawiasz na stronie IN/OUT programu TrikdisConfig, zgodnie z podłączeniem.

Po naruszeniu wejścia komunikator wysyła własne zdarzenie do stacji monitorowania i do Protegus 2; kod Contact ID zdarzenia, numer partycji i strefy możesz podać na stronie IN/OUT.

Podłączenie obwodów wejściowych: typy NO, NC, NC/EOL, NO/EOL, NO/DEOL i NC/DEOL z rezystorem końcowym 2,2 kΩ; w typach DEOL podłączony jest także obwód sabotażowy.

• T styk sabotażowy („Tamper”), sygnalizuje otwarcie obudowy czujki

• T styk sabotażowy („Tamper”), sygnalizuje otwarcie obudowy czujki

3.6 Podłączenie wyjścia z przekaźnikiem

Zaciski I/O jako wyjścia są wyjściami z otwartym kolektorem (OC): w stanie aktywnym zwierają podłączone obciążenie do minusa, prądem maksymalnie 0,15 A, do 30 V DC. Większy odbiornik lub urządzenie zasilane napięciem sieciowym przełączaj przez przekaźnik: jeden koniec cewki przekaźnika trafia na +DC, a drugi na zacisk I/O. Stykami przekaźnika można włączać i wyłączać różne urządzenia elektryczne. W tym celu zacisk I/O trzeba ustawić na stronie IN/OUT programu TrikdisConfig jako wyjście (OUT) (punkt 6.6).

Wyjścia możesz przełączać z aplikacji Protegus 2 lub poleceniem SMS (rozdział 5).

3.7 Podłączenie ekspandera iO-8

Jeśli potrzeba więcej wejść lub wyjść, do magistrali RS485 wersji 4G można podłączyć maksymalnie cztery ekspandery iO-8; każdy daje 8 dodatkowych I/O o podwójnej funkcji. Zaciski A 485 i B 485 połącz z zaciskami A i B modułu, a zasilanie modułu weź z wyjścia AUX 12 V centrali. Sposób podłączenia opisuje także własna instrukcja iO-8. Moduł trzeba dodać na stronie RS485 modules programu TrikdisConfig (punkt 6.7); zdarzenia wejść trafiają do stacji monitorowania i do Protegus 2, a wyjścia można przełączać z aplikacji.

3.8 Podłączenie modułu W485 i E485

Rozszerzenie Ethernet lub Wi-Fi – W485 i E485. Komunikator można uzupełnić modułem Wi-Fi W485 lub modułem Ethernet E485: zdarzenia trafiają do stacji monitorowania i do aplikacji Protegus 2 przez przewodowy internet lub przez Wi-Fi.

• Podłączenie: przez magistralę RS485, ze wspólnego zasilania z komunikatorem (wejście zasilania modułu 9–28 V DC); osobny zasilacz nie jest potrzebny.
• Internet jest kanałem głównym: dopóki działa, wszystko idzie przez niego. Jeśli połączenie zostanie przerwane, komunikator sam przełącza się na sieć komórkową, a gdy tylko internet wróci, wraca na IP.
• Nie tylko transmisja zdarzeń: przez ten kanał działa także aplikacja Protegus 2 (powiadomienia, zdalne sterowanie).
• E485 – przewodowy Ethernet (RJ45). W485 – Wi-Fi 2,4 GHz (WPA / WPA2), tam, gdzie nie poprowadzono kabla UTP.
• W razie potrzeby można go używać także bez karty SIM. Konfiguracja: programem TrikdisConfig, przez USB.

Moduł Ethernet Trikdis E485 (RS485) Trikdis W485 Moduł WiFi (RS485)

Dopóki działa połączenie WiFi lub Ethernet, G16 komunikuje się przez nie i nie używa transmisji danych komórkowych; gdy połączenie zostanie przerwane, przełącza się na transmisję danych komórkowych, a po przywróceniu połączenia wraca do modułu. Do działania modułu w G16 musi być karta SIM.

Ustawienia sieciowe modułów wykonujesz na stronie RS485 modules programu TrikdisConfig (punkt 6.7).

3.9 Włączenie i pierwsze sprawdzenie

Uruchamianie komunikatora TRIKDIS

1. Dla komunikatorów z karta SIM, wloz karte SIM do urzadzenia przed uruchomieniem.
2. Dla urzadzen z Ethernetem mozesz podlaczyc kabel Ethernetowy przed lub po uruchomieniu.
3. Do uruchomienia odlacz kabel USB i podlacz wyciagniety mostek.

Mozesz przejsc do nastepnego rozdzialu, gdy urzadzenie uruchomi sie poprawnie i nie sygnalizuje zadnych bledów.

• Dioda zasilania jest zielona
• Dioda awarii nie mruga na czerwono
• Dioda sieciowa jest zielona (jesli miga zólto, jest w porzadku)
• Jesli dioda danych nie gasnie, oznacza to, ze urzadzenie nie moze wyslac pewnego zdarzenia. Oznacza to blad polaczenia internetowego/danych.

Po podłączeniu komunikator uruchamia się razem z włączeniem centrali alarmowej. Na pokrywie przedniej powinieneś zobaczyć:

• POWER świeci na zielono – zasilanie jest prawidłowe;
• NETWORK świeci na zielono i miga na żółto – połączony z siecią; liczba mignięć to poziom sygnału (dobry to 5 w 2G, 3 w 4G);
• TROUBLE nie świeci.

Jeśli dioda NETWORK daje mniej żółtych mignięć, poziom sygnału nie jest wystarczający: poszukaj innego miejsca dla komunikatora lub użyj czulszej anteny (punkt 3.2). Każda inna sygnalizacja diod oznacza jakąś usterkę – zidentyfikuj ją według tabel z punktu 1.7. Jeśli TROUBLE miga, liczba mignięć wskazuje przyczynę (punkt 1.7). 7 mignięć oznacza brak połączenia z centralą: sprawdź przewody CLK i DATA, wybrany typ centrali i – tam, gdzie to potrzebne – programowanie centrali (rozdział 4). Jeśli nie świeci żadna dioda, sprawdź zasilanie i okablowanie.

4. Programowanie centrali alarmowej

Ten rozdział opisuje dla każdego producenta, co trzeba ustawić w centrali alarmowej, aby G16 odczytywał zdarzenia i – tam, gdzie to możliwe – zdalnie sterował centralą. W większości central do odczytu zdarzeń nie trzeba niczego programować; do sterowania bezpośredniego zaznacz na stronie System settings programu TrikdisConfig opcję Remote Arm/Disarm, a w centralach Paradox i Texecom podaj także hasło PC lub UDL centrali w polu Security panel PC download password (punkty 2.2 i 6.2).

4.1 DSC

Centrale DSC PowerSeries (lista obsługiwanych modeli w punkcie 1.2) nie wymagają żadnych dodatkowych ustawień: komunikator podłączony do magistrali Keybus od razu odczytuje zdarzenia, a po zaznaczeniu Remote Arm/Disarm użytkownik uzbraja i rozbraja system z aplikacji własnym kodem manipulatora. Szczegółom sterowania bezpośredniego – stanom stref, blokowaniu stref, automatycznemu rozpoznawaniu partycji – poświęcony jest osobny artykuł: Sterowanie bezpośrednie centralami alarmowymi DSC PowerSeries.

4.2 Paradox

Centrale Paradox trzeba programować tylko do sterowania bezpośredniego; do odczytu zdarzeń nie trzeba niczego ustawiać. Firmware centrali musi mieć wersję co najmniej V.4.

Do sterowania trzeba ustawić hasło PC centrali (PC password) i wpisać to samo hasło w polu System settings → Security panel PC download password programu TrikdisConfig – oba muszą być identyczne.

1. Wejdź w programowanie instalatora centrali na manipulatorze.
2. Otwórz sekcję hasła PC: w seriach MAGELLAN i SPECTRA sekcję 911, w serii DIGIPLEX EVO sekcję 3012.
3. Wprowadź 4-znakowe hasło. Hasło nie może być 0000 i nie może zaczynać się od zera.
4. Wyjdź z programowania i uruchom ponownie centralę – zmiana hasła PC zaczyna obowiązywać po ponownym uruchomieniu. Następnie wpisz to samo hasło w TrikdisConfig.

4.3 Texecom

Centrale Texecom Premier / Premier Elite trzeba zaprogramować zarówno do odczytu zdarzeń, jak i do sterowania: należy ustawić 4-znakowe hasło centrali o nazwie UDL passcode i wpisać to samo hasło w polu System settings → Security panel PC download password programu TrikdisConfig – oba muszą być identyczne.

Za pomocą programu Texecom Wintex: UDL passcode znajduje się na karcie Options okna Communication Options.

Z manipulatora:

1. Wprowadź 4-cyfrowy kod instalatora i naciśnij przycisk [Menu], aby wejść do menu programowania.
2. Zaraz potem naciśnij przycisk [9].
3. Naciśnij [7][6], a następnie przycisk [2] i wprowadź 4-cyfrowy UDL passcode.
4. Naciśnij przycisk [Yes], a następnie wyjdź z programowania przyciskiem [Menu].

4.4 UTC Interlogix (Caddx)

Firmware centrali UTC Interlogix (Caddx) NetworX musi mieć wersję co najmniej V2. Na manipulatorze centrali trzeba ustawić następujące parametry:

1. Naciśnij przyciski [*][8] i wprowadź kod instalatora (fabrycznie 9713).
2. Wprowadź numer urządzenia przypisany komunikatorowi (device address; fabrycznie 0).
3. Zaprogramuj kolejno wiersze poniższej tabeli: wprowadź lokację (location), numer segmentu, a następnie ustawienie. Przyciskiem [*] możesz wrócić do poprzedniego pola. 12345678 oznacza, że wszystkie osiem przełączników segmentu jest włączonych (na wyświetlaczu widać wszystkie cyfry).

4. Po zaprogramowaniu wszystkich wierszy naciśnij dwukrotnie przycisk [Exit], aby wyjść z programowania.

4.5 Crow i Pyronix

Centrale Crow Runner 4/8 i Runner 8/16 nie wymagają żadnych dodatkowych ustawień.

Centrale Pyronix również nie wymagają programowania, ale po skonfigurowaniu i podłączeniu komunikatora odłącz zasilanie centrali (sieciowe i akumulator) i uruchom ją ponownie: centrala akceptuje komunikator podłączony do swojej magistrali podczas uruchamiania.

4.6 Honeywell Ademco Vista

Firmware centrali Honeywell Ademco Vista-20 i Vista-48 musi mieć wersję co najmniej V5.3. Ustawienia wprowadzasz na manipulatorze centrali.

Wejście w tryb programowania – na dwa sposoby:

• wprowadź kod instalatora (fabrycznie 4112), a następnie naciśnij przyciski [8][0][0]; albo
• włącz zasilanie centrali i w ciągu 50 sekund naciśnij jednocześnie przyciski [*] i [#] (działa to tylko wtedy, gdy wcześniej wyjście z programowania nastąpiło przyciskami [*][9][8]).

Ustawienia:

1. Włącz wysyłanie zdarzeń Contact ID na wyjściu radiowym dalekiego zasięgu (LRR): naciśnij przyciski [*][2][9][1][#].
2. Do zdalnego sterowania włącz użycie 2. adresu AUI (2nd AUI address): naciśnij przyciski [*][1][8][9][1][1][#].

Wyjście z programowania: naciśnij przyciski [*][9][9].

4.7 InnerRange Inception i Integriti

Firmware centrali InnerRange Inception musi mieć wersję co najmniej 2.3.0.3507-r0, a centrala potrzebuje połączenia z internetem. Ustawienia wprowadzasz w interfejsie WWW centrali:

1. Otwórz w przeglądarce adres https://skytunnel.com.au/inception/NUMER_SERYJNY, gdzie NUMER_SERYJNY to numer seryjny podany na pudełku centrali. Zaloguj się na konto instalatora.
2. Otwórz stronę Configuration → General → Alarm Reporting.
3. W grupie 3rd Party Device Configuration: - zaznacz opcję Enable 3rd Party Device Reporting; - w polu 3rd Party Device Type wybierz wartość Trikdis; - w polu Serial Port wybierz wartość Serial Port 1 (Plugged In, In Use By 3rd Party Device).
4. Zapisz ustawienia i wyjdź z interfejsu.

Firmware centrali InnerRange Integriti musi mieć wersję co najmniej 19.1.0.36608, a jej oprogramowanie do programowania (Integriti Professional) co najmniej 19.1.0.15396. Ustawienia wprowadzasz w oprogramowaniu do programowania centrali:

1. Dla portu szeregowego (TTL Port-0), do którego podłączony jest komunikator, wybierz protokół komunikacyjny Trikdis.
2. Format danych musi być Contact ID.
3. Ustawienia portu: 19200, 8, N, 1.
4. Zapisz ustawienia i zamknij program.

Inception i Integriti przekazują komunikatorowi zdarzenia; do uzbrajania i rozbrajania potrzebna jest strefa przełącznika kluczowego (punkty 1.2 i 3.4).

• 1 Enable 3rd Party Device Reporting – zaznaczone.
• 2 3rd Party Device Type – Trikdis.
• 3 Serial Port – Serial Port 1 (Plugged In, In Use By 3rd Party Device).

5. Zdalne sterowanie aplikacją Protegus 2

Dzięki aplikacji mobilnej i webowej Protegus 2 użytkownik zdalnie widzi stan systemu, otrzymuje powiadomienia o zdarzeniach, może uzbrajać i rozbrajać system oraz przełączać wyjścia komunikatora. W G16 uzbrajanie może odbywać się na dwa sposoby: w centralach sterowanych bezpośrednio użytkownik używa własnego kodu klawiatury, a w centralach podłączonych przez strefę przełącznika kluczowego – wyjścia komunikatora.

5.1 Dodawanie urządzenia

Przed dodaniem urządzenia sprawdź:

1. Karta SIM jest aktywna i działa na niej transmisja danych; jej kod PIN jest wpisany do urządzenia albo żądanie PIN jest wyłączone.
2. Na stronie User reporting → PROTEGUS Cloud programu TrikdisConfig zaznaczone jest Enable connection, a Protegus Cloud access code jest ustawiony (po utworzeniu systemu nie można go już zmienić).
3. Dioda POWER świeci na zielono, a dioda NETWORK świeci na zielono i miga na żółto.

Tworzenie systemu w aplikacji Protegus 2

1. Pobierz aplikacje Protegus 2 na swój telefon lub otwórz ja w przegladarce




2. Zarejestruj konto, jesli jeszcze tego nie zrobiles.
3. Zaloguj sie na swoje konto.
4. Na stronie glównej kliknij przycisk "+" aby utworzyc system

5. Wprowadz unikalny identyfikator urzadzenia TRIKDIS (mozesz równiez zeskanowac kod kreskowy lub kod QR aparatem telefonu), który znajdziesz
   • Na naklejce urzadzenia
   • Na pudelku z kartonu urzadzenia
   • W lewym dolnym rogu TrikdisConfig (format mozliwy do zaznaczenia i kopiowania)

6. Wprowadz nazwe systemu i wybierz strefe czasowa

7. Twój system zostal utworzony, mozesz nadal nazwac partycje i strefy w kolejnym kroku, ale mozesz to zrobic pózniej w dowolnym momencie.

8. W ostatnim kroku pojawi sie ekran glówny twojego systemu. Poczekaj, az zólta strzalka zniknie i twój system bedzie gotowy.

Unikalny identyfikator urządzenia (IMEI) można odczytać na pudełku i z tyłu urządzenia, pokazuje go także pasek stanu TrikdisConfig.

5.2 Sterowanie bezpośrednie kodem klawiatury

Jeśli centrala należy do typów sterowanych bezpośrednio (punkt 1.2), a na stronie System settings programu TrikdisConfig zaznaczone jest Remote Arm/Disarm, Protegus 2 pokazuje partycje centrali ze stanem odczytanym z magistrali, a do uzbrojenia / rozbrojenia użytkownik podaje w aplikacji kod klawiatury centrali – ten sam, którego używa na klawiaturze. Osobne wyjście ani strefa przełącznika kluczowego nie są potrzebne.

• W centrali potrzebne jest do tego ustawienie zależne od producenta (Paradox: hasło PC, Texecom: hasło UDL; w centralach Caddx, Honeywell i InnerRange włączenie magistrali lub portu szeregowego już do odczytu zdarzeń) – zobacz rozdział 4.
• Kod klawiatury sprawdza centrala, a w dzienniku zdarzeń centrali zapisywany jest użytkownik, a nie komunikator.
• W centrali Paradox kod użytkownika nie może być kodem głównym (master); po zmianie kodu uruchom ponownie komunikator (punkt 4.2).
• W centrali DSC PowerSeries aplikacja pokazuje także stan stref i możliwe jest blokowanie stref – szczegóły w artykule o sterowaniu bezpośrednim DSC.

5.3 Uzbrajanie strefą przełącznika kluczowego

Jeśli centrali nie można sterować bezpośrednio albo nie chcesz jej tak używać, jedno z wyjść komunikatora podłączasz do strefy przełącznika kluczowego centrali (punkt 3.4), w TrikdisConfig pole Remote Arm/Disarm pozostaje puste, a w Protegus 2 przypisujesz wyjście do partycji.

Jeśli chcesz uzbrajać i rozbrajać centralę alarmową za pomocą wyjścia komunikatora, przez strefę typu klucz centrali, w aplikacji Protegus 2 podaj przy partycji, które wyjście nią steruje.

Ustawienie możesz wprowadzić podczas tworzenia systemu, przy dodawaniu partycji, albo później w ustawieniach systemu, przy edycji partycji. Podczas tworzenia systemu prowadzi cię kreator Protegus 2: kliknij przycisk Continue (Dalej), podaj nazwę partycji (Area name) i włącz sterowanie wyjściem PGM z aplikacji Protegus 2 – odbywa się to w poniższych krokach:

1. Wybierz (lub dodaj) partycję, którą chcesz sterować. Numer partycji musi być zgodny z tym, który centrala wysyła w zdarzeniach (partycja 1 to 1, partycja 2 to 2).
2. Włącz opcję Control with Protegus2 (sterowanie przez PGM) i w polu Assigned Output (wyjście) wybierz wyjście komunikatora (PGM1, PGM2 …). Jedno wyjście może sterować tylko jedną partycją.
3. Wybierz tryb działania: Pulse (impulsowy) lub Level (bistabilny) – ten sam, który ustawiłeś w centrali dla strefy typu klucz. Zwykle używamy trybu impulsowego; można też podać długość impulsu (domyślnie 3 s).
4. Zapisz ustawienie (Save). Przy kilku partycjach powtórz to dla każdej, z jej własnym wyjściem: w kreatorze kolejną partycję dodajesz przyciskiem Click to add an area i tak samo ustawiasz jej wyjście PGM. Gdy ustawisz wszystkie partycje, przejdź dalej w kreatorze przyciskiem Skip.

5.4 Uzbrajanie i rozbrajanie z aplikacji

1. Otwórz system w aplikacji Protegus 2. Na ekranie startowym każda partycja ma własną kartę i kłódkę: zamknięta, czerwona kłódka oznacza partycję uzbrojoną, otwarta, zielona kłódka – rozbrojoną.
2. Stuknij kłódkę partycji i wybierz żądaną operację: uzbrojenie lub rozbrojenie.
3. Jeśli aplikacja o to poprosi, wprowadź kod PIN.

Kłódka przyjmuje rzeczywisty stan na podstawie zdarzenia odebranego z centrali alarmowej; aplikacja potwierdza też na liście zdarzeń i w powiadomieniu, czy centrala wykonała operację.

Przy sterowaniu bezpośrednim aplikacja prosi o kod klawiatury centrali; przy uzbrajaniu przełącznikiem kluczowym – jeśli jest włączone – o hasło Protegus 2.

5.5 Sterowanie wiadomościami SMS

Komunikatorem można też sterować i programować go za pomocą wiadomości SMS. Budowa wiadomości:

HASŁO spacja POLECENIE spacja DANE – na przykład 123456 OUTPUT1 ON

Z hasłem administratora można używać wszystkich poleceń, z hasłem instalatora poleceń INFO, RESET i OUTPUTx. x to numer wyjścia: zacisk I/O ustawiony jako wyjście (1, 2 lub 3), który chcesz przełączyć.

6. TrikdisConfig – ustawienia szczegółowo

Po lewej stronie okna TrikdisConfig widać listę stron (System settings, CMS reporting, User reporting, SIM card, IN/OUT, RS485 modules, Event summary, Firmware), u góry pasek przycisków (Read [F4], Write [F5], Open [F8], Save [F9]), a na dole pasek stanu. Ten rozdział omawia ustawienia G16 strona po stronie.

6.1 Pasek stanu

Po podłączeniu urządzenia i odczytaniu go (Read [F4]) na dole okna widać najważniejsze dane urządzenia:

Po wprowadzeniu ustawień zapisujesz je w urządzeniu przyciskiem Write [F5]; przyciskami Open [F8] i Save [F9] możesz zapisać cały zestaw ustawień do pliku i wczytać go do innego urządzenia. Save [F9] zapisuje ustawienia do pliku konfiguracyjnego, a Open [F8] otwiera zapisany plik; zapisane ustawienia możesz później wczytać także do innych urządzeń, dzięki czemu szybko skonfigurujesz wiele urządzeń z identycznymi ustawieniami.

W polu Device dla G16 musi być oznaczenie typu G16 (na przykład G16_G410 lub G16_54E0). Po odczycie program pokazuje ustawienia zapisane w G16; ustaw je zgodnie z poniższymi opisami stron.

6.2 System settings

Strona składa się z dwóch grup: w grupie General ustawiasz podstawowe działanie urządzenia i jego połączenie z centralą alarmową, a w grupie Access poziomy dostępu.

• Object ID – identyfikator obiektu otrzymany od stacji monitorowania (4 znaki szesnastkowe, 0–9, A–F). Obowiązkowy, jeśli urządzenie raportuje także do stacji monitorowania; nie można użyć FFFE ani FFFF.
• Security panel model – typ podłączonej centrali alarmowej z listy. Od niego zależy, jak komunikator odczytuje magistralę, dlatego wybierz dokładny typ podłączonej centrali.
• Remote Arm/Disarm – po zaznaczeniu komunikator steruje centralą bezpośrednio: użytkownik uzbraja i rozbraja z Protegus 2 swoim kodem klawiatury. Pojawia się tylko w typach central sterowanych bezpośrednio; w centrali potrzebne jest do tego ustawienie zależne od producenta (rozdział 4). Przy uzbrajaniu strefą przełącznika kluczowego zostaw puste.
• Security panel PC download password – do sterowania bezpośredniego centralą Paradox i Texecom hasło PC lub UDL centrali (4 znaki); musi być takie samo jak ustawione w centrali (punkty 4.2 i 4.3).
• Time set – źródło zegara urządzenia (domyślnie Cloud application, chmura Protegus).
• W wersji sprzętowej 3 znajdują się tu jeszcze pola Input IN type (typ wejścia: NO, NC, NO/EOL, NC/EOL, NO/DEOL, NC/DEOL) i Output OUT1 & OUT2 mode (tryb dwóch wyjść; do uzbrajania przełącznikiem kluczowym Remote control).

W grupie Access zarządzasz poziomami dostępu i hasłami.

Do ustawień urządzenia istnieją dwa poziomy dostępu: administrator i instalator.

• Administrator code – dostęp do wszystkich ustawień (hasło fabryczne: 123456; hasło ma 6 znaków: cyfry lub litery łacińskie).
• Installer code – dostęp, który można ograniczyć (hasło fabryczne: 654321).
• Only an administrator can restore – po zaznaczeniu przywrócenie ustawień fabrycznych może uruchomić tylko administrator.
• Allow installer to change – tutaj wskazujesz, które grupy ustawień może zmieniać instalator: Account number (identyfikator obiektu), CMS reporting, User reporting, SIM card (w urządzeniu z siecią komórkową) lub Ethernet settings (w urządzeniu z Ethernetem), Event summary.

6.3 CMS reporting

Komunikator wysyła zdarzenia do stacji monitorowania transmisją danych komórkowych (IP) lub SMS-em. Zdarzenia mogą iść kilkoma kanałami: kanał główny i równoległy działają jednocześnie (do dwóch odbiorników naraz), a do każdego z nich należy kanał zapasowy, który wchodzi do działania, gdy dany kanał zostanie przerwany. Komunikacja jest szyfrowana i chroniona hasłem; do odbioru potrzebny jest odbiornik Trikdis (odbiornik programowy IPcom, RL14, RM14) albo odbiornik uniwersalny obsługujący protokół DC-09 / TL150. Odbiorniki Trikdis przekazują zdarzenia do oprogramowania stacji monitorowania: przez połączenie IP odbiornik programowy IPcom (Windows / Linux), odbiornik IP/SMS RL14 lub odbiornik wielokanałowy RM14; do odbioru SMS odbiornik RL14, RM14 lub odbiornik SMS GM14.

Primary channel – kanał główny

• Communication type – IP lub SMS. SMS dobrze nadaje się na rezerwę – działa także bez transmisji danych komórkowych – ale nie jest zalecany jako kanał główny.
• Protocol – TRK (odbiorniki Trikdis), DC-09_2007 lub DC-09_2012 (odbiorniki uniwersalne), TL150 (SUR-GARD).
• TRK encryption key – 6-cyfrowy klucz szyfrowania; w komunikatorze i w odbiorniku musi być taki sam.
• Domain or IP, Port – adres i port odbiornika.
• TCP or UDP – protokół transmisji.
• Phone number – tylko przy komunikacji SMS: numer telefonu odbiornika SMS Trikdis z kodem kraju (np. CCxxxxxxxxx, gdzie CC to kod kraju).

Primary channel Backup – kanał zapasowy. Przejmuje komunikację, jeśli kanał główny nie działa; jego ustawienia są takie same jak powyżej.

Parallel channel – kanał równoległy. Obok kanału głównego wysyła jednocześnie do drugiego odbiornika (na przykład do lokalnej i centralnej stacji monitorowania). Ma własny kanał zapasowy.

Backup SMS reporting number – zapasowy numer SMS. Wchodzi do działania, jeśli wysyłanie nie powiedzie się ani kanałem głównym, ani równoległym, ani zapasowym; jest przydatny, bo działa także bez połączenia IP. Jest aktywny tylko wtedy, gdy kanał główny i zapasowy są w trybie IP. Urządzenie wysyła SMS do odbiornika SMS stacji monitorowania po pierwszym uruchomieniu, a także wtedy, gdy połączenie TCP/IP lub UDP/IP zostanie przerwane zarówno w kanale głównym, jak i w jego kanale zapasowym. W pole wpisz numer telefonu odbiornika SMS Trikdis stacji monitorowania z kodem kraju (np. CCxxxxxxxxx).

W zakładce Settings ustawiasz czasy i dane DC-09.

• Test period – odstęp czasu między okresowymi raportami testowymi (domyślnie 24 godziny). Raport testowy trafia jako komunikat Contact ID do stacji monitorowania i do Protegus 2.
• IP ping period – odstęp czasu między sygnałami życia (PING) na kanale IP (domyślnie 30 s). Włączasz go zaznaczeniem pola wyboru, a czas podajesz w polach minut (min) i sekund (s); jest niezbędny do nadzoru połączenia. Odbiornik nie przekazuje sygnałów PING do oprogramowania stacji monitorowania, aby go nie przeciążać; oprogramowanie dostaje komunikat dopiero wtedy, gdy odbiornik nie otrzyma sygnału PING przez trzykrotność ustawionego czasu. Jeśli na przykład okres PING wynosi 3 minuty, utrata połączenia zostanie zgłoszona po 9. minucie.
• Backup reporting after – po tylu nieudanych próbach wysłania urządzenie przełącza się na kanał zapasowy (domyślnie 2).
• Return from Backup after – po takim czasie urządzenie wraca na kanał główny (domyślnie 1 min 30 s).

DC-09 Settings (po prawej stronie karty) – wypełniasz tylko wtedy, gdy na którymś kanale wysyłasz protokołem DC-09_2007 lub DC-09_2012; grupa pojawia się, gdy w polu Protocol któregoś kanału wybrano DC-09_2007 lub DC-09_2012:

• Object ID in DC-09 – szesnastkowy identyfikator o długości 3–16 znaków, nadaje go stacja monitorowania.
• DC-09 line No – numer linii.
• DC-09 receiver No. – numer odbiornika.

Na dole zakładki: DNS 1, DNS 2 – serwery nazw; są potrzebne, jeśli odbiornik podałeś nazwą domeny, a nie adresem IP. Domyślnie jest to publiczny DNS Google. Grupa DC-09 settings jest widoczna tylko wtedy, gdy w którymś kanale ustawiony jest protokół DC-09.

6.4 User reporting

W zakładce PROTEGUS Cloud włączasz usługę Protegus. Dzięki usłudze Protegus użytkownik może zdalnie monitorować komunikator i system oraz nimi sterować; więcej informacji: www.protegus.app.

• Enable connection – włącza połączenie z chmurą Protegus i zdalny dostęp TrikdisConfig.
• Protegus Cloud access code – 6-cyfrowy kod połączenia z Protegus (fabrycznie 123456). Można go ustawić tylko przed utworzeniem systemu w Protegus 2, później nie można go zmienić.

W zakładce SMS & Call Reporting użytkownik może otrzymywać powiadomienia o zdarzeniach także SMS-em lub połączeniem telefonicznym.

• Object name – nazwa systemu; pojawia się w każdym SMS-ie.
• SMS language – język SMS-ów (dla znaków diakrytycznych danego języka).
• Tel numbers for SMS/Call reporting – maksymalnie 4 numery telefonów z kodem kraju (+CC…, 00CC… lub CC…, gdzie CC to kod kraju).
• Area name, User name, Zone name – nazwy partycji, użytkowników i stref; urządzenie używa ich w treści SMS-ów. W odpowiedniej tabeli wpisz numer partycji, użytkownika lub strefy, a obok jego nazwę. Przy centrali odczytywanej z magistrali przychodzą własne numery stref i użytkowników centrali – do nich podaj nazwy.
• CID event table – dla każdego zdarzenia można ustawić, który numer otrzyma SMS lub połączenie; można też zmienić treść komunikatu i kod Contact ID oraz dodać nowe zdarzenie.

W zakładce Control by SMS ustawiasz odbieranie poleceń SMS (polecenia opisuje punkt 5.5).

• Reply text – treść czterech odpowiedzi na polecenie SMS: polecenie wykonane (Command done), złe hasło (Wrong password), złe polecenie (Wrong command), złe dane (Wrong data).
• Tel numbers for control by SMS – maksymalnie 4 numery; urządzenie przyjmuje polecenia tylko z tych numerów. Jeśli pole jest puste, przyjmuje polecenie z poprawnym hasłem z dowolnego numeru; bezpieczeństwo zapewnia wtedy to, że w poleceniu obowiązkowe jest hasło administratora lub instalatora.

6.5 SIM card

Bez danych karty SIM urządzenie nie połączy się z siecią transmisji danych.

• SIM card PIN – kod PIN karty. Żądanie PIN możesz wyłączyć, jeśli włożysz kartę do telefonu komórkowego i tam je zablokujesz. Jeśli żądanie PIN jest wyłączone, może zostać wartość fabryczna pola.
• APN – punkt dostępu operatora (Access Point Name); bez niego komunikator nie połączy się z internetem. Znajdziesz go także na stronie operatora; APN „internet” jest ogólny i działa w sieciach wielu operatorów. Znane APN-y operatorów wymienia artykuł o APN (do karty IoT / M2M operator podaje osobny APN, zobacz punkt 2.3).
• Login, Password – nazwa użytkownika i hasło APN, jeśli operator ich wymaga.
• Forbid connection when roaming detected – przydatne w pobliżu granicy państwa: nie pozwala, aby urządzenie połączyło się z siecią sąsiedniego kraju.

6.6 IN/OUT

Tutaj określasz rolę trzech zacisków I/O komunikatora o podwójnej funkcji: Disabled (nieużywany), IN (wejście) lub OUT (wyjście). Dla wejścia trzeba też podać typ (NC, NO, NO/EOL, NC/EOL, NO/DEOL, NC/DEOL). Ustawienie fabryczne: I/O 1 nieużywany, I/O 2 wejście (NO), I/O 3 wyjście.

Po naruszeniu czujki podłączonej do wejścia komunikator wysyła własne zdarzenie (INx_ALARM, Contact ID 130), a po naruszeniu obwodu sabotażowego zdarzenie sabotażu (INx_TAMPER, 144) do stacji monitorowania i do Protegus 2; w tabeli pojawiają się zdarzenia każdego zacisku ustawionego jako wejście. Kolumny tabeli:

• Enable – włącza wysyłanie komunikatu.
• E/R – typ zdarzenia: Event (alarm) lub Restore (powrót do normy).
• CID – kod Contact ID.
• Part. – numer partycji w komunikacie.
• Zone – numer strefy w komunikacie.

6.7 RS485 modules

Ekspandery iO-8 i moduły W485 / E485 podłączone do magistrali RS485 trzeba dodać w zakładce Modules list.

• Module Type – typ podłączonego modułu z listy (Expander iO-8, W17u/W485, E485).
• Serial No – 6-cyfrowy numer seryjny modułu (na module i na jego pudełku, SN).

Po wybraniu modułu i podaniu numeru seryjnego naciśnij przycisk Write [F5], odłącz kabel USB i odczekaj minutę, aż komunikator zarejestruje moduł. Następnie podłącz kabel z powrotem, odczytaj urządzenie (Read [F4]), a na stronie RS485 modules pojawi się własna, numerowana zakładka modułu.

Ekspander iO-8 – 8 I/O o podwójnej funkcji; do komunikatora można podłączyć maksymalnie 4 moduły.

• Input Count – ile zacisków ma być wejściami; pozostałe będą wyjściami. Typ wejścia (Input type: NO lub NC) można podać w tabeli. Rolę wyjść (uzbrajanie / rozbrajanie strefą przełącznika kluczowego lub przełączanie urządzenia) ustawiasz w aplikacji Protegus 2.
• W tabeli możesz przypisać kod Contact ID do usterki magistrali (BUS_FAULT, Contact ID 333) oraz do zdarzeń naruszenia i powrotu do normy wejść (INPUTx, 130) (Enable, E/R, CID, Part., Zone). Po naruszeniu wejścia komunikator wysyła zdarzenie z ustawionym kodem do odbiornika stacji monitorowania, do aplikacji Protegus 2 i SMS-em na numer telefonu użytkownika. Domyślnie 1. moduł raportuje z partycją 91, a 4. moduł z partycją 94. Po zaznaczeniu Show Object ID można dla wejść podać także identyfikator obiektu inny niż komunikatora.
• Jeśli użytkownik ma otrzymywać SMS lub połączenie także z wejść ekspandera, dodaj kod Contact ID przypisany do wejścia także do tabeli zdarzeń zakładki SMS & Call Reporting.

Moduł WiFi W485 (na liście W17u/W485) – dane sieci WiFi i ustawienia sieciowe.

• DHCP mode – automatyczne (DHCP) lub ręczne (Static) ustawienia sieciowe.
• Static IP, Subnet mask, Default gateway – przy ustawieniu ręcznym.
• Wifi SSID name, Wifi SSID password – nazwa i hasło sieci WiFi.
• W tabeli możesz przypisać kod Contact ID do usterek magistrali RS485 (przerwanie i przywrócenie połączenia między modułem a G16); zdarzenie otrzymuje zarówno stacja monitorowania, jak i Protegus 2.

Moduł Ethernet E485 – te same ustawienia sieciowe bez WiFi (DHCP mode, Static IP, Subnet mask, Default gateway); w tabeli także tutaj możesz przypisać kod Contact ID do usterki magistrali RS485 (przerwanie i przywrócenie połączenia między E485 a G16), który otrzymuje zarówno stacja monitorowania, jak i Protegus 2.

6.8 Event summary

Na tej stronie włączasz lub wyłączasz własne, wewnętrzne komunikaty urządzenia oraz zmieniasz ich kod Contact ID, numer partycji i strefy. Komunikatu wyłączonego tutaj urządzenie nie wysyła żadnym kanałem. Fabrycznie komunikaty są wysyłane z partycją 99 i strefą 999.

• Enable – zezwala na wysyłanie komunikatu do stacji monitorowania i do Protegus 2.
• E/R – typ komunikatu: Event (zdarzenie) lub Restore (przywrócenie) – dany wiersz oznacza wystąpienie zdarzenia lub jego przywrócenie.
• Part. – numer partycji (obszaru), który urządzenie wysyła przy zdarzeniu wewnętrznym i przy przywróceniu.
• Zone – numer strefy, który urządzenie wysyła przy zdarzeniu wewnętrznym i przy przywróceniu.
• Kod CID, partycję i strefę można zmienić przy każdym zdarzeniu; tam, gdzie istnieje przywrócenie (Restore), jego kod można podać osobno.

6.9 Przywracanie ustawień fabrycznych

Aby przywrócić ustawienia fabryczne, kliknij przycisk Restore w grupie Default settings, w lewej dolnej części okna TrikdisConfig. Przywrócenie usuwa wszystkie ustawienia – także hasła – dlatego warto wcześniej zapisać ustawienia do pliku (Save [F9]).

7. Zdalne programowanie

TrikdisConfig łączy się z urządzeniami Trikdis nie tylko kablem USB, ale także zdalnie, przez chmurę Protegus. Dzięki temu możesz zmieniać ustawienia już zamontowanego urządzenia bez wyjazdu na miejsce.

Do zdalnego dostępu potrzebne jest:

1. Urządzenie musi być włączone i mieć połączenie z siecią (diody POWER i NETWORK świecą na zielono; w urządzeniu z siecią komórkową dioda NETWORK miga też na żółto). W urządzeniu z siecią komórkową włożona karta SIM musi być aktywna, a jej kod PIN musi być wpisany w urządzeniu albo żądanie kodu PIN musi być wyłączone; w urządzeniu z Ethernetem kabel sieciowy (LAN) musi być podłączony, a urządzenie musi mieć dostęp do internetu.
2. Na stronie User reporting → PROTEGUS Cloud programu TrikdisConfig musi być zaznaczone Enable connection (ustaw to przez USB, przy pierwszym uruchomieniu).
3. Musisz znać unikalny identyfikator urządzenia (IMEI lub MAC – podany na pudełku i na tylnej ściance urządzenia) oraz hasło administratora lub instalatora.

Kroki:

1. Uruchom program TrikdisConfig.
2. W części Remote access, w polu Unique ID wpisz unikalny identyfikator urządzenia (IMEI lub MAC).
3. Opcjonalnie nadaj systemowi nazwę w polu System name – program ją zapamięta i następnym razem wybierzesz ją z listy rozwijanej.
4. Naciśnij przycisk Configure.
5. W otwartym oknie kliknij przycisk Read [F4] (odczyt) i podaj hasło. Po zaznaczeniu Remember password program zapamięta je na czas tej sesji.
6. Wprowadź zmiany, a następnie przyciskiem Write [F5] (zapis) wyślij je do urządzenia.

8. Sprawdzenie działania komunikatora

Po zaprogramowaniu i podłączeniu zawsze sprawdź cały łańcuch: centrala alarmowa → komunikator → stacja monitorowania i/lub Protegus 2.

Wcześniej sprawdź, czy jest zasilanie (dioda POWER świeci na zielono) i czy jest połączenie z siecią (dioda NETWORK świeci na zielono).

1. Wywołaj zdarzenie. Uzbrój, a następnie rozbrój system z manipulatora albo przy uzbrojonym systemie narusz strefę, aby powstał alarm.
2. Sprawdź, czy zdarzenie dotarło. Zobacz, czy zdarzenie pojawiło się w oprogramowaniu stacji monitorowania i/lub na liście zdarzeń aplikacji Protegus 2 – z właściwym numerem partycji i strefy.
3. Wejścia. Narusz czujkę podłączoną do własnego wejścia komunikatora i sprawdź odpowiadające jej zdarzenie.
4. Wyjścia. Przełącz wyjście z aplikacji Protegus 2 i sprawdź, czy podłączone do niego urządzenie (przekaźnik, strefa typu klucz) rzeczywiście zadziała.
5. Zdalne uzbrajanie. Jeśli centralą można sterować zdalnie, uzbrój ją i rozbrój także z aplikacji Protegus 2.

Przy centrali podłączonej do magistrali sprawdź także, czy komunikator rzeczywiście odczytuje dane z centrali: uzbrój i rozbrój centralę z klawiatury i zobacz, czy na liście zdarzeń Protegus 2 (i w stacji monitorowania) zdarzenie pojawia się z prawidłowym numerem partycji i użytkownika. Przy sterowaniu bezpośrednim wykonaj także próbne uzbrojenie z aplikacji, kodem klawiatury użytkownika.

9. Aktualizacja firmware

Firmware możesz zaktualizować samodzielnie – do nowszej wersji, a w razie potrzeby także do starszej. Po aktualizacji wszystkie ustawienia urządzenia pozostają bez zmian.

1. Uruchom program TrikdisConfig i podłącz urządzenie kablem USB albo połącz się z nim zdalnie w trybie programowania.
2. Jeśli jest dostępny nowszy firmware, program zaproponuje jego pobranie – zaakceptuj.
3. Wybierz stronę Firmware i kliknij przycisk Open firmware. Wybierz plik firmware.
4. Naciśnij przycisk Update [F12], poczekaj na zakończenie aktualizacji, a następnie w wyskakującym oknie kliknij OK. W tym czasie nie odłączaj kabla i nie przerywaj połączenia.

10. Rozwiązywanie problemów i najczęstsze pytania

Najczęstsze pytania i usterki, wychodząc od sygnalizacji diod. Jeśli odpowiedź odsyła do szczegółowego rozdziału, tam znajdziesz dokładne miejsce ustawienia.

Dioda NETWORK nie świeci – brak sieci

1. Zobacz mignięcia diody TROUBLE: 1 = brak SIM, 2 = zły PIN, 3 = brak APN, 4 = nie może połączyć się z siecią komórkową, 5 = nie może połączyć się z siecią transmisji danych.
2. Sprawdź, czy karta SIM jest aktywna, ma usługę transmisji danych i dobrze siedzi w gnieździe.
3. Jeśli żądanie PIN jest włączone na karcie, podaj PIN na stronie SIM card albo wyłącz żądanie PIN w telefonie.
4. Sprawdź antenę: jest przykręcona, nie jest w metalowej obudowie, poziom sygnału jest odpowiedni (punkty 1.7 i 3.2).

Jest sieć, ale stacja monitorowania nie otrzymuje zdarzeń

Dioda DATA to najprostszy test internetu. Dioda DATA świeci, gdy w pamięci urządzenia jest komunikat oczekujący na wysłanie. Zielona dioda NETWORK mówi tylko tyle, że połączenie sieciowe zostało nawiązane – urządzenie z siecią komórkową zalogowało się do sieci operatora, a w urządzeniu z Ethernetem połączenie działa do routera – ale nie to, że urządzenie ma też dostęp do internetu. Jeśli dioda NETWORK jest zielona, a dioda DATA świeci ciągle także po zdarzeniu lub raporcie testowym, połączenie z internetem nie działa: komunikat nie może zostać wysłany. W sieci komórkowej najczęściej winny jest APN albo usługa transmisji danych karty SIM, przy Ethernecie router, zapora sieciowa (firewall) lub DNS. Jeśli dioda DATA zgaśnie, komunikat został wysłany, a połączenie danych działa prawidłowo.

1. 6 mignięć diody TROUBLE oznacza brak połączenia z odbiornikiem: sprawdź adres i port odbiornika, ustawienie TCP/UDP oraz klucz szyfrowania (CMS reporting).
2. Jeśli odbiornik jest podany nazwą domeny, sprawdź ustawienie DNS (CMS reporting → Settings).
3. Sprawdź, czy pakiet danych karty SIM nie blokuje potrzebnego portu (niektóre karty M2M dopuszczają tylko określone adresy).

Dioda TROUBLE miga siedem razy – komunikator nie widzi centrali

1. Sprawdź podłączenie według rysunku z punktu 3.3: najczęstszym błędem są zamienione przewody CLK i DATA albo linia danych podłączona do złego zacisku centrali.
2. W polu System settings → Security panel model programu TrikdisConfig musi być wybrany dokładny typ podłączonej centrali.
3. W centralach Texecom, Caddx, Honeywell i InnerRange potrzebne jest także ustawienie w centrali (rozdział 4) – bez niego centrala nie wysyła danych na magistralę.
4. W centrali Paradox port szeregowy może być fabrycznie zablokowany – tak go odblokujesz.
5. Centralę Pyronix po podłączeniu odłącz od zasilania i uruchom ponownie, aby zaakceptowała komunikator.
6. Z centralą DSC PowerSeries NEO G16 nie działa (do magistrali NEO nie można podłączyć urządzeń zewnętrznych) – tu potrzebny jest komunikator na linię telefoniczną.

Zdarzenia przychodzą, ale nie mogę uzbroić systemu z aplikacji

Przy sterowaniu bezpośrednim:

1. Na stronie System settings musi być zaznaczone Remote Arm/Disarm.
2. W centralach Paradox i Texecom Security panel PC download password musi być takie samo jak hasło PC lub UDL centrali (punkty 4.2 i 4.3).
3. W centrali Paradox firmware centrali musi mieć wersję co najmniej V.4; kod użytkownika nie może być kodem głównym (master); po zmianie kodu uruchom ponownie komunikator.
4. W centrali Honeywell Vista musi być włączony 2. adres AUI (punkt 4.6).
5. W Protegus 2 do partycji nie może być przypisane wyjście (Control with Protegus2 wyłączone).

Ze strefą przełącznika kluczowego:

1. Remote Arm/Disarm musi być puste, a zacisk I/O na stronie IN/OUT musi być ustawiony jako OUT.
2. Strefa centrali musi być typu przełącznik kluczowy, a w Protegus 2 do partycji musi być przypisane właściwe wyjście, w trybie impulsowym lub dwustanowym odpowiednim dla strefy (punkt 5.3).

Protegus 2 nie widzi urządzenia

1. Na stronie User reporting → PROTEGUS Cloud musi być zaznaczone Enable connection.
2. Przy tworzeniu systemu trzeba podać Protegus Cloud access code ustawiony w urządzeniu; po utworzeniu systemu nie można go już zmienić w urządzeniu.
3. Wpisz IMEI dokładnie, z pudełka lub z tyłu urządzenia.
4. Usługa transmisji danych karty SIM i APN muszą być w porządku (dioda NETWORK świeci na zielono, a dioda DATA gaśnie po zdarzeniu).

Nie mogę zalogować się zdalnie przez TrikdisConfig

1. Urządzenie musi być online (dioda NETWORK zielona), a połączenie z Protegus musi być włączone.
2. CMS reporting → Settings → IP ping period nie może być dłuższy niż 5 minut: PING utrzymuje połączenie potrzebne do zdalnego dostępu.
3. Sprawdź hasło administratora lub instalatora.

Zapomniałem hasła

Pomoże tylko przywrócenie ustawień fabrycznych (punkt 6.9); potrzebne jest do tego połączenie USB, a wszystkie ustawienia zostaną usunięte. Jeśli administrator zablokował przywracanie przez instalatora, bez hasła administratora nie można też uruchomić przywracania.

Dlaczego nie widzę strony RS485 modules albo dlaczego iO-8 nie działa?

G16 z modemem 2G (G16_G410) nie ma magistrali RS485; iO-8, W485 i E485 można podłączyć tylko do wersji 4G (G16_54E0). Do modułu W485 i E485 w G16 musi być także karta SIM.

Mam urządzenie 2G – jak długo będzie działać?

Wyłączanie sieci 2G postępuje u każdego operatora w innym tempie; do długotrwałej pracy zalecamy wersję 4G, którą można też rozbudować przez magistralę RS485.

Ile danych zużywa urządzenie?

Komunikaty zdarzeń i PING-i są bardzo małe; transfer zależy głównie od okresu PING i częstotliwości raportów testowych. W przeciętnym systemie domowym miesięczny transfer zwykle nie przekracza 10 MB. Dokładna wartość zależy od ustawień i jednostki rozliczeniowej operatora, dlatego przy karcie z limitem danych warto sprawdzić transfer w pierwszym miesiącu.

11. Zasady bezpieczeństwa

• Montaż i konserwację urządzeń zabezpieczających może wykonywać tylko wykwalifikowany instalator.
• Przed instalacją uważnie przeczytaj instrukcję; nieprzestrzeganie zaleceń może prowadzić do nieprawidłowego działania lub uszkodzenia.
• Przed podłączeniem, przy każdym podłączaniu elektrycznym i przed serwisem odłącz urządzenie od zasilania.
• Usterki wynikające z nieprawidłowej instalacji lub użytkowania oraz modyfikacje i naprawy niedopuszczone przez producenta powodują utratę gwarancji.
• Przestrzegaj lokalnych przepisów o odpadach: uszkodzonego urządzenia i jego części nie wyrzucaj do odpadów komunalnych.

Zobacz też

• Wyszukiwarka zgodności – który komunikator pasuje do której centrali alarmowej.
• G16 – sterowanie bezpośrednie centralami alarmowymi DSC PowerSeries – uzbrajanie kodem klawiatury, stany stref, blokowanie stref.
• DSC Power Series NEO i komunikatory Trikdis: zgodność i rozwiązania – dlaczego G16 nie można podłączyć do NEO i jakie jest rozwiązanie.
• Odblokowanie zablokowanego portu szeregowego w centralach alarmowych Paradox – odblokowanie portu szeregowego nowszych central Paradox.
• Zdalne uzbrajanie przełącznikiem kluczowym z aplikacji Protegus 2 – szczegóły i pułapki uzbrajania przełącznikiem kluczowym.
• Nadchodzi wersja sprzętowa v4 komunikatorów GSM G16 i G16T – co się zmieniło w porównaniu z wersją 3.
• Ustawienie APN – lista europejskich operatorów komórkowych – APN karty SIM według operatora.
• Dokumentacja w języku angielskim: docs.trikdis.com – instrukcje w serwisie docs.trikdis.com są w języku angielskim.