Trikdis E16 Ethernet Communicator - Moduł IP

Tradycyjnie przez linię telefoniczną (TIP/RING) – to uniwersalne rozwiązanie, dzięki któremu urządzenia komunikują się niezależnie od marki centrali. Trikdis posiada własne rozwiązanie, dzięki któremu centrale z listy wspieranych (i tylko one) można połączyć także bezpośrednio, cyfrowo, przez port szeregowy lub kabel danych – według naszej wiedzy nikt inny tego nie oferuje, a stoi za tym 10-15 lat doświadczenia.

Protegus 2 to 2. generacja aplikacji chmurowej Trikdis: obsługujesz system alarmowy z telefonu i otrzymujesz natychmiastowe powiadomienia. Polecamy ją do wszystkich obecnych urządzeń Trikdis korzystających z internetu. Aplikacja użytkownika jest bezpłatna; płatna część, rozliczana na podstawie liczby klientów, przeznaczona jest dla stacji monitorowania, instalatorów i firm.

Sprawdź kartę produktu dowolnego komunikatora z bezpośrednim podłączeniem – np. E16, G16, GT, GT+, GET: jeśli model Twojej centrali znajduje się na liście wspieranych central, zdecydowanie polecamy ten typ. W każdym innym przypadku wybierz wersję z linią telefoniczną (TIP/RING). Rodzaj komunikacji (4G / Ethernet) dobierz według warunków na miejscu instalacji.

Tak: E16/E16T oraz FLEXi SP3 są w pełni ethernetowe, ale istnieją też wersje dwutorowe (redundantne), łączone z kartą SIM: np. GET oraz odpowiednia wersja FLEXi SP3. Ethernet zapewnia stabilny kanał transmisji danych bez limitu do sygnalizacji alarmu.

Tak, za pomocą oprogramowania konfiguracyjnego TrikdisConfig (przez USB lub zdalnie). Najnowszy firmware zalecany jest dla najlepszej kompatybilności i bezpieczeństwa.

Tak: Protegus 2 można wypróbować na żywym systemie demonstracyjnym, bez instalacji i zakupu — zarówno z przeglądarki, jak i z aplikacji mobilnej. Dzięki temu z wyprzedzeniem zobaczysz, jak wygląda uzbrajanie, powiadomienia i stan systemu na działającym systemie alarmowym.

Protegus 2 zazwyczaj przechowuje listę zdarzeń przez maksymalnie dwa miesiące; przy dużej liczbie zdarzeń okres ten może skrócić się nawet do jednego miesiąca.

Obciążalność wyjścia zasilania AUX centrali alarmowej Paradox SP4000 jest ograniczona. W niektórych przypadkach — zarówno przy użyciu dedykowanego, jak i uniwersalnego komunikatora TRIKDIS — pobór prądu komunikatora może stanowić zbyt duże obciążenie dla wyjścia AUX. W efekcie komunikator może stać się niestabilny, restartować się lub w ogóle nie działać poprawnie.

Z doświadczenia wynika, że problem najczęściej rozwiązuje się, zasilając komunikator TRIKDIS nie z wyjścia AUX, lecz bezpośrednio z zacisków akumulatora (+/-) centrali alarmowej. Zapewnia to stabilne zasilanie i eliminuje problemy z restartowaniem się lub działaniem.

Uwaga: Przed zmianą okablowania zawsze należy sprawdzić, czy system spełnia wymagania producenta i czy całkowite obciążenie zasilacza nie przekracza dopuszczalnej wartości.

Komunikator Trikdis odczytuje kody z centrali podczas uruchamiania, więc zna tylko te, które istniały w tym momencie. Jeśli w centrali Paradox zmieniono kody, urządzenie Trikdis należy uruchomić ponownie — na przykład odłączając i ponownie podłączając listwę zaciskową.

Po ponownym uruchomieniu urządzenie odczytuje aktualne kody i nowy kod działa również w aplikacji.

Dla urządzeń Paradox nie: własne narzędzia Paradox, np. Babyware, IP150, IP180, działają także przy zablokowanym porcie szeregowym. Odblokowanie portu jest potrzebne tylko przy podłączaniu urządzenia innego producenta — na przykład komunikatora Trikdis.

Tak. Na magistrali danych DSC urządzenie Trikdis pełni głównie pasywną, nasłuchującą rolę. Jeśli na magistrali komunikuje się wiele innych urządzeń — zwykle manipulatory i moduły rozszerzeń — może się zdarzyć, że Trikdis „nie dojdzie do głosu”: nie odczyta danych systemu ani nie wyśle polecenia sterującego (np. uzbrojenia partycji).

Problem nie występuje w każdej instalacji, ale powyżej 3–4 manipulatorów lub modułów jego prawdopodobieństwo rośnie — warto to uwzględnić podczas wizji lokalnej.

W takich przypadkach zalecamy wariant uniwersalny podłączany do linii telefonicznej (TIP/RING): E16T lub G16T. W GT, GT+ i GET tryb połączenia można przełączyć w samym urządzeniu, dlatego w miarę możliwości polecamy je do takich instalacji.

Centrale alarmowe przez dziesięciolecia zgłaszały zdarzenia do stacji monitorowania przez stacjonarną sieć telefoniczną: wbudowany w centralę dialer telefoniczny „dzwonił” w standardowym formacie — zwykle Contact ID (CID). Stało się to na tyle powszechnym standardem, że złącze TIP/RING do dziś ma niemal każda centrala każdego producenta, także te najnowsze.

Stacjonarna linia telefoniczna zanika, ale złącze zyskało nowe życie: współczesny komunikator (np. Trikdis E16T lub G16T), podłączony do zacisków TIP/RING, „pokazuje” centrali linię telefoniczną — podaje napięcie linii i sygnał zgłoszenia. Centrala myśli, że dzwoni do stacji monitorowania; połączenie odbiera w rzeczywistości komunikator, dekoduje komunikat Contact ID i przekazuje zdarzenie przez internet lub sieć komórkową do stacji oraz do aplikacji Protegus 2.

Wielką zaletą tego rozwiązania jest niezależność od marki: działa praktycznie z każdą — nawet kilkudziesięcioletnią — centralą wyposażoną w dialer telefoniczny, bez bezpośredniej integracji magistralowej czy szeregowej. Dlatego ten typ urządzenia nazywamy komunikatorem uniwersalnym.

Objaw: urządzenie podłączone przez Ethernet — E16, E16T, GET lub FLEXi SP3 — jest w sieci i otrzymuje adres IP, ale połączenie z Protegus 2 lub ze stacją monitorowania nie zostaje nawiązane.

Dlaczego: w większości przypadków winne nie jest urządzenie, tylko sieć lokalna, która nie wypuszcza go na zewnątrz. W sieciach firmowych i instytucjonalnych powoduje to reguła zapory, filtr treści, proxy, filtrowanie adresów MAC albo restrykcyjna polityka VLAN. Z naszego doświadczenia zdarza się to niemal wyłącznie w zamkniętych sieciach firmowych — tam jednak spotkaliśmy się z tym już kilkakrotnie.

Zalecane rozwiązanie: umieść komunikator w osobnej, odizolowanej sieci lub VLAN bez dostępu do wewnętrznej sieci LAN. Załatwia to dwie sprawy naraz:

• reguły sieci wewnętrznej nie ingerują w ruch wychodzący komunikatora;
• jest to też właściwe rozwiązanie pod względem bezpieczeństwa: urządzenie alarmowe nie widzi komputerów wewnętrznych, a ewentualna infekcja sieci wewnętrznej do niego nie dotrze.

Czego urządzenie potrzebuje:

• wychodzącego dostępu do internetu, bez filtrowania;
• DHCP, a przy stałym adresie IP — poprawnej bramy (gateway) i DNS;
• przekierowanie portów przychodzących nie jest potrzebne — to komunikator sam nawiązuje połączenie na zewnątrz.

Jeśli osobna sieć VLAN nie wchodzi w grę: na zaporze wyłącz adres IP urządzenia z filtrowania treści i z proxy oraz zezwól na jego ruch wychodzący bez ograniczeń.

Pamiętaj: komunikator ma dwa oddzielne połączenia — jedno w stronę centrali alarmowej (magistrala lub TIP/RING), drugie na zewnątrz (Ethernet lub SIM). Ta usterka dotyczy strony zewnętrznej; komunikacja z centralą może przy tym działać.

Objaw: E16 jest podłączony do switcha, kabel jest sprawny, a mimo to nie otrzymuje adresu IP i nie łączy się ani z Protegus 2, ani ze stacją monitorowania. W switchu zarządzalnym port ma w interfejsie stan „loop detected” lub „blocked”. To samo może się zdarzyć przy pozostałych komunikatorach Ethernet (GET, FLEXi SP3).

Dlaczego: wiele switchy ma ochronę przed pętlami (pod nazwą loop detection, loop prevention, loop guard lub loopback detection) — nie tylko zarządzalne, ale też proste, niezarządzalne. Switch z jakiegoś powodu rozpoznaje E16 jako pętlę i blokuje jego port. To częste, znane zjawisko, a nie usterka urządzenia, kabla czy ustawień.

Rozwiązanie:

• Switch zarządzalny: zaloguj się do jego panelu zarządzania i wyłącz ochronę przed pętlami na porcie, do którego podłączony jest komunikator; jeśli port pozostał zablokowany, włącz go ponownie.
• Switch niezarządzalny: ochrony przed pętlami nie da się w nim wyłączyć. Podłącz komunikator do routera lub switcha zarządzalnego i wyłącz w nim ochronę przed pętlami na porcie komunikatora.

W samym komunikatorze nie trzeba niczego zmieniać. Jeśli port nie jest zablokowany, a komunikator otrzymuje adres IP, ale mimo to nie ma dostępu do internetu, zajrzyj do pytania o zamknięte sieci firmowe.

Objaw: E16 jest podłączony do internetu Starlink przez router Starlink, a mimo to nie łączy się ze stacją monitorowania. Dioda TROUBLE miga 6 razy, co według instrukcji producenta oznacza brak połączenia z odbiornikiem stacji monitorowania.

Dlaczego: router Starlink może blokować komunikację komunikatora. Router Starlink nie jest zarządzalny, więc nie da się tego na nim rozwiązać. Rozwiązaniem jest pominięcie routera Starlink i oddanie zarządzania siecią własnemu routerowi.

Rozwiązanie:

1. W ustawieniach aplikacji Starlink włącz Bypass Mode (Settings → Bypass Mode). Odpowiada on mniej więcej znanemu z modemów trybowi bridge: router Starlink się wyłącza, jego WiFi również, a siecią zarządza odtąd twój własny router.
2. Podłącz port WAN własnego routera (na przykład TP-Link) do Starlinka i ustaw WAN na DHCP. Sposób podłączenia zależy od zestawu Starlink (niektóre wymagają adaptera Ethernet Starlink); pomoc Starlink opisuje go dla każdego zestawu.
3. Podłącz E16 do jednego z portów LAN własnego routera. Jeśli E16 ma ustawiony stały adres IP, dopasuj go do zakresu adresów własnego routera (brama, DNS); przez DHCP otrzyma adres automatycznie.

Uwaga: według Starlinka Bypass Mode można wyłączyć tylko przez przywrócenie ustawień fabrycznych routera Starlink.

Jeśli połączenie nie powstaje także za własnym routerem, zajrzyj też do pytań o ochronę switchy przed pętlami i o zamknięte sieci firmowe.